Zbrucz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zbrucz | |
 Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy |
|
| Lokalizacja | Europa Ukraina |
| Źródło | Wyżyna Podolska |
| Ujście | Dniestr Isakowce |
| Długość | 247 km |
Zbrucz (ukr. Збруч) – rzeka na zachodniej Ukrainie o długości 247 km, lewy dopływ Dniestru. Jej źródła leżą na Wołyniu, płynie w głębokim jarze. Nad rzeką leżą: Podwołoczyska, Wołoczyska, Husiatyn, Skała Podolska, Okopy.
Historia [edytuj]
Niegdyś stanowiła rzekę graniczną, wyznaczała od 1772 do 1793 roku granicę pomiędzy I Rzecząpospolitą i Austrią, od 1793 do 1809 oraz od 1815 do 1914 między Rosją a Austrią, a w latach 1921-1939 między II Rzecząpospolitą a Związkiem Radzieckim.
U ujścia Zbrucza do Dniestru z polecenia Jana III Sobieskiego zbudowano Okopy Świętej Trójcy – znane z dramatu Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-Boska komedia.
W 1848 r. w pobliżu wsi Liczkowce z rzeki wydobyto słowiański posąg kultowy, tzw. Światowida ze Zbrucza.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Zbrucz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIV (Worowo – Żyżyn) z 1895 r.
|
||||||||
