Zbrucz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zbrucz
Zbrucz
Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy
Lokalizacja Europa
 Ukraina
Źródło Wyżyna Podolska
Ujście Dniestr
Isakowce
Długość 247 km

Zbrucz (ukr. Збруч) – rzeka na zachodniej Ukrainie o długości 247 km, lewy dopływ Dniestru. Jej źródła leżą na Wołyniu, płynie w głębokim jarze. Nad rzeką leżą: Podwołoczyska, Wołoczyska, Husiatyn, Skała Podolska, Okopy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niegdyś stanowiła rzekę graniczną, wyznaczała od 1772 do 1793 roku granicę pomiędzy I Rzecząpospolitą i Austrią, od 1793 do 1809 oraz od 1815 do 1914 między Rosją a Austrią, a w latach 1921-1939 między II Rzecząpospolitą a Związkiem Radzieckim.

U ujścia Zbrucza do Dniestru z polecenia Jana III Sobieskiego zbudowano Okopy Świętej Trójcy – znane z dramatu Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-Boska komedia.

W 1848 r. w pobliżu wsi Liczkowce z rzeki wydobyto słowiański posąg kultowy, tzw. Światowida ze Zbrucza.

Information icon.svg Osobny artykuł: Światowid ze Zbrucza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]