Zbrucz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbrucz
Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy
Zbrucz, widok z Okopów Świętej Trójcy
Kontynent Europa
Państwo  Ukraina
Rzeka
Długość 247 km
Źródło
Miejsce Wyżyna Podolska
Ujście
Recypient Dniestr
Miejsce Isakowce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
źródło
źródło
Ziemia 49°32′56″N 26°10′37″E/49,549000 26,177000

Zbrucz (ukr. Збруч) – rzeka na zachodniej Ukrainie o długości 247 km, lewy dopływ Dniestru. Jej źródła leżą na Wołyniu, płynie w głębokim jarze. Nad rzeką leżą: Podwołoczyska, Wołoczyska, Husiatyn, Skała Podolska, Okopy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niegdyś stanowiła rzekę graniczną, wyznaczała od 1772 do 1793 roku granicę pomiędzy I Rzecząpospolitą i Austrią, od 1793 do 1809 oraz od 1815 do 1914 między Rosją a Austrią, a w latach 1921-1939 między II Rzecząpospolitą a Związkiem Radzieckim.

U ujścia Zbrucza do Dniestru z polecenia Jana III Sobieskiego zbudowano Okopy Świętej Trójcy – znane z dramatu Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-Boska komedia.

W 1848 r. w pobliżu wsi Liczkowce z rzeki wydobyto słowiański posąg kultowy, tzw. Światowida ze Zbrucza.

 Osobny artykuł: Światowid ze Zbrucza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]