Zbyszko Bednorz
Zbyszko Bednorz (ur. 11 października 1913 w Skalmierzycach, zm. 28 listopada 2010 w Opolu[1]) – polski pisarz, poeta i działacz kulturalny. Profesor honorowy Uniwersytetu Opolskiego[2] oraz honorowy obywatel województwa opolskiego (2004[3]) .
Podczas okupacji niemieckiej zamieszkał w Warszawie. Był wtedy pracownikiem Delegatury Rządu na Kraj i Sekcji Zachodniej Departamentu Informacji i Prasy Okręgu Śląskiego. W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim.W okresie II wojny światowej związany był z poakowską, narodową grupą związaną z pismem "Ojczyzna" Jacka Nikisza i Alojzego Targa. Po wojnie związał się z środowiskiem PAX-u Bolesława Piaseckiego.
Publikował m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Gościu Niedzielnym", "Tygodniku Warszawskim", "Odrze", "Kierunkach".
Laureat opolskiej Wojewódzkiej Nagrody Artystycznej za rok 1959.
[edytuj] Twórczość[4]
- 1943 – Śląsk wierny ojczyźnie (debiut)
- 1945 – Glossy Śląskie (poemat pisany prozą)
- 1946 – Od Opola do Wrocławia (reportaże literackie)
- 1958 – Ręce wzniesione (powieść biograficzna o Alojzym Majewskim)
- 1962 – Urok mowy wyzwolonej
- 1966 – Ludowe żniwo literackie
- 1978 – Dyszlem i parą: Z dziejów polskiej literatury podróżniczej na Śląsku
- 1987 – Lata krecie i orłowe
- Szczepon, czyli Rzecz o Józefie Ryszce (esej)
- Strofy serdeczne (poemat)
- Dzieci i bagaże (powieść)
- Będzie bratem (opowiadania)
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Piotr Wójtowicz: Zmarł Zbyszko Bednorz. Piotr Wójtowicz. [dostęp 2010-11-28].
- ↑ Zbyszko Bednorz profesorem honorowym UO
- ↑ Honorowi Obywatele Województwa Opolskiego. umwo.opole.pl. [dostęp 03 czerwca 2011].
- ↑ Opolszczyzna, Opole, listopad 1961, str. 4
