Zdobycie Damietty (1249)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zdobycia miasta w 1249. Zobacz też: Oblężenie Damietty (1218).
Zdobycie Damietty
VI wyprawa krzyżowa
Czas 56 czerwca 1249
Miejsce Damietta
Terytorium Egipt
Wynik Zwycięstwo krzyżowców
Strony konfliktu
Hughes de Payns.svg Krzyżowcy TurkishEmblem.svg Muzułmanie
Dowódcy
Ludwik IX Święty Fachr ad-Din
Siły
nieznane nieznane
Straty
niewielkie niewielkie
VI wyprawa krzyżowa

DamiettaAl-MansuraFariskur

Zdobycie Damietty – zajęcie miasta przez krzyżowców w 1249 roku w trakcie VI wyprawy krzyżowej.

13 maja 1249 armia krzyżowa pod dowództwem króla Ludwika IX zebrała się w Limassol, skąd miała wypłynąć do Egiptu. Flota liczyła ok. 120 okrętów transportowych i wiele mniejszych statków. Jeszcze przed wypłynięciem, sztorm uszkodził wiele okrętów i rozproszył flotę. Mimo to, 30 maja część armii pod dowództwem króla wyruszyła na krucjatę. Do Damietty flota dotarła 4 czerwca.

Obroną wybrzeża miał dowodzić wezyr Fachr ad-Din, wyznaczony do tego zadania przez ciężko chorego sułtana As Saliha Ajjuba. Do Damietty sułtan wysłał również materiały wojenne i oddział Beduinów z plemienia Banu Kinana. Armia krzyżowców była rozproszona i do Damietty dotarła tylko jedna czwarta zebranych sił. W związku z tym doradcy namawiali króla, aby poczekał z atakiem na miasto do czasu przybycia całej floty. Ludwik nie chciał czekać i już 5 czerwca nakazał lądowanie na wydmach na zachód od ujścia Nilu. Oddziały muzułmańskie próbowały powstrzymać desant, ale po zaciętej walce zostały zmuszone do odwrotu.

Fachr ad-Din przeprowadził swoje oddziały przez most łyżwowy do Damietty. W mieście panował chaos, a garnizon był zbyt słaby, aby wytrzymać atak krzyżowców. Fachr ad-Din opuścił miasto wraz z całą załogą, paląc za sobą bazary. Nie zniszczył jednak mostu łyżwowego. 6 czerwca krzyżowcy zostali powiadomieni przez chrześcijan z Damietty, że w mieście nie ma już żołnierzy wroga. Armia wkroczyła przez most do miasta.

Łatwe zdobycie Damietty było dużym sukcesem krzyżowców, którzy zyskali bazę wypadową i bezpieczny port dla posiłków. Muzułmanie byli wstrząśnięci utratą miasta. Fachr ad-Din został odsunięty od łask, a dowódców garnizonu ścięto za tchórzostwo. Sułtan zaproponował nawet oddanie Jerozolimy w zamian za Damiettę, jednak Ludwik nie chciał negocjować z innowiercami. W rezultacie armia krzyżowa przeczekała w mieście przybór Nilu. 20 listopada 1249 roku wzmocniona posiłkami armia Ludwika skierowała się do Al-Mansury.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych. Tom III, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987.