Zdobycie Damietty (1249)
| Zdobycie Damietty VI wyprawa krzyżowa |
|||||||||||||||||
| Czas | 5–6 czerwca 1249 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Damietta | ||||||||||||||||
| Terytorium | Egipt | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo krzyżowców | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 Wyprawy krzyżowe Bitwy łacinników |
|---|
|
I ludowa: Zemun • Wieselberg • Kserigordon • Civetot |
Zdobycie Damietty – zajęcie miasta przez krzyżowców w 1249 roku w trakcie VI wyprawy krzyżowej.
13 maja 1249 armia krzyżowa pod dowództwem króla Ludwika IX zebrała się w Limassol, skąd miała wypłynąć do Egiptu. Flota liczyła ok. 120 okrętów transportowych i wiele mniejszych statków. Jeszcze przed wypłynięciem, sztorm uszkodził wiele okrętów i rozproszył flotę. Mimo to, 30 maja część armii pod dowództwem króla wyruszyła na krucjatę. Do Damietty flota dotarła 4 czerwca.
Obroną wybrzeża miał dowodzić wezyr Fachr ad-Din, wyznaczony do tego zadania przez ciężko chorego sułtana As Saliha Ajjuba. Do Damietty sułtan wysłał również materiały wojenne i oddział Beduinów z plemienia Banu Kinana. Armia krzyżowców była rozproszona i do Damietty dotarła tylko jedna czwarta zebranych sił. W związku z tym doradcy namawiali króla, aby poczekał z atakiem na miasto do czasu przybycia całej floty. Ludwik nie chciał czekać i już 5 czerwca nakazał lądowanie na wydmach na zachód od ujścia Nilu. Oddziały muzułmańskie próbowały powstrzymać desant, ale po zaciętej walce zostały zmuszone do odwrotu.
Fachr ad-Din przeprowadził swoje oddziały przez most łyżwowy do Damietty. W mieście panował chaos, a garnizon był zbyt słaby, aby wytrzymać atak krzyżowców. Fachr ad-Din opuścił miasto wraz z całą załogą, paląc za sobą bazary. Nie zniszczył jednak mostu łyżwowego. 6 czerwca krzyżowcy zostali powiadomieni przez chrześcijan z Damietty, że w mieście nie ma już żołnierzy wroga. Armia wkroczyła przez most do miasta.
Łatwe zdobycie Damietty było dużym sukcesem krzyżowców, którzy zyskali bazę wypadową i bezpieczny port dla posiłków. Muzułmanie byli wstrząśnięci utratą miasta. Fachr ad-Din został odsunięty od łask, a dowódców garnizonu ścięto za tchórzostwo. Sułtan zaproponował nawet oddanie Jerozolimy w zamian za Damiettę, jednak Ludwik nie chciał negocjować z innowiercami. W rezultacie armia krzyżowa przeczekała w mieście przybór Nilu. 20 listopada 1249 roku wzmocniona posiłkami armia Ludwika skierowała się do Al-Mansury.
Bibliografia [edytuj]
- Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych. Tom III, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987.
