Zdobycie Jerozolimy przez Babilończyków (587 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zdobycia Jerozolimy przez Babilończyków. Zobacz też: inne bitwy o Jerozolimę.
Zdobycie Jerozolimy przez Babilończyków
Wojny Babilończyków z Judeą
Panorámica de Jerusalén desde el Monte de los Olivos.jpg
Panorama Jerozolimy
Czas 587 p.n.e.
Miejsce Jerozolima
Terytorium Izrael
Wynik zdobycie miasta przez Babilończyków
Strony konfliktu
Juda Babilonia
Dowódcy
Sedecjasz Nabuchodonozor II
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane

Zdobycie Jerozolimy – zajęcie miasta w 587 p.n.e..

W VII w p.n.e. w Judzie panowała dynastia Dawida, centralne sanktuarium zaś znajdowało się w Jerozolimie. Niebezpieczeństwo zewnętrzne groziło Judejczykom jedynie ze strony Egiptu oraz plemion zajordańskich. W latach 628 p.n.e. - 622 p.n.e. doszło do reform króla Jozjasza, w wyniku których jedynym miejscem kultu religijnego stała się Świątynia w Jerozolimie. Ostatecznie kres Judy położyły najazdy króla babilońskiego Nabuchodonozora II w latach 597 p.n.e. oraz 587 p.n.e. Król babiloński zdobył wówczas Jerozolimę i spalił Świątynię. Ludność z wyższych warstw deportowano do Babilonii. Okres ten nazywany jest okresem tzw. niewoli babilońskiej, który zakończył etap historii Izraela zwany okresem Pierwszej Świątyni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Starożytne cywilizacje: Egipt I, Wyd. Polskie Media Amer.COM SA, Warszawa 2001. s.5