Zdzisław Fortuniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zdzisław Fortuniak
Biskup tytularny Tamagristy
Zdzisław Fortuniak
Semper Tecum
Zawsze z Tobą
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1939
Wieszczyczyn
Biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania 1982–2014
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 26 maja 1963
Nominacja biskupia 10 kwietnia 1982
Sakra biskupia 9 maja 1982
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 9 maja 1982
Miejscowość Poznań
Miejsce bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Konsekrator Jerzy Stroba
Współkonsekratorzy Tadeusz Etter
Stanisław Napierała

Zdzisław Fortuniak (ur. 21 lutego 1939 w Wieszczyczynie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych w zakresie socjologii religii, biskup pomocniczy poznański w latach 1982–2014, od 2014 biskup senior archidiecezji poznańskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 lutego 1939 roku w Wieszczyczynie. W 1956 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. gen. Józefa Wybickiego w Śremie i złożył egzamin dojrzałości[1]. Następnie od 1956 do 1957 pracował jako katecheta w szkole podstawowej w Masłowie[2][3].

W latach 1957–1963 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu[2][3]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 26 maja 1963 w bazylice archikatedralnej Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu tamtejszy arcybiskup metropolita Antoni Baraniak[3].

W latach 1965–1968 studiował na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie uzyskał magisterium z teologii. Tamże w 1973 na podstawie dysertacji Zespoły ministranckie a więź z Kościołem. Studium socjologiczne na przykładzie archidiecezji poznańskiej uzyskał doktorat nauk teologicznych w zakresie socjologii religii[3].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

W latach 1963–1965 był wikariuszem i katechetą w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Śmiglu. Jako wikariusz pracował także w parafiach św. Jana Chrzciciela w Owińskach i św. Michała Archanioła w Poznaniu[3]. Pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza służby liturgicznej, a także kapelana Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego im. Krysiewicza i kaplicy św. Rodziny przy domu zakonnym sióstr miłosierdzia[2].

W 1972 został pracownikiem poznańskiej kurii metropolitalnej. Był notariuszem, referentem duszpasterstwa ogólnego oraz sekretarzem rady kapłańskiej[2].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

10 kwietnia 1982 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej ze stolicą tytularną Tamagrista[4][5]. Święcenia biskupie otrzymał 9 maja 1982 w bazylice archikatedralnej Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu. Udzielił mu ich Jerzy Stroba, arcybiskup metropolita poznański, któremu asystowali biskupi pomocniczy poznańscy: Tadeusz Etter i Stanisław Napierała[3]. Za swoje zawołanie biskupie przyjął słowa „Semper Tecum” (Zawsze z Tobą)[6].

Jako biskup pomocniczy objął w archidiecezji funkcje: wikariusza biskupiego, wikariusza generalnego, moderatora kurii metropolitalnej, przewodniczącego wydziałów: Personalnego i Administracyjnego oraz Ekonomiczno-Gospodarczego, Budownictwa i Ochrony Zabytków, a także referatów: Budowlanego i Konserwatorskiego oraz Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, wszedł w skład: rady biskupiej, kolegium konsultorów, rady kapłańskiej, rady ekonomicznej, archidiecezjalnej rady duszpasterskiej[2]. Nadzorował postępowania beatyfikacyjne i kanonizacyjne prowadzone na terenie archidiecezji[3]. W seminarium poznańskim i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu (następnie Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza[7]) prowadził wykłady z teologii pastoralnej. W 1992 został prepozytem poznańskiej kapituły archikatedralnej[3]. 25 lutego 2014 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego archidiecezji poznańskiej[8][9].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Komisji ds. Duszpasterstwa Rodzin, Komisji „Iustitia et Pax”[3], Komisji Duszpasterstwa i Komisji Mieszanej Biskupi – Wyżsi Przełożeni Zakonni[10].

Był współkonsekratorem podczas sakry dwóch biskupów pomocniczych poznańskich: Grzegorza Balcerka w 1999 i Damiana Bryla w 2013[5].

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

W 2006 otrzymał tytuł honorowego obywatela Śmigla[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ksiądz biskup Zdzisław Fortuniak: Czas się tu szczęśliwie zatrzymał. poznan.naszemiasto.pl, 2008-02-29. [dostęp 2012-10-16].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 70. urodziny Biskupa Zdzisława Fortuniaka. archpoznan.pl. [dostęp 2012-10-16].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 K.R. Prokop: Biskupi Kościoła katolickiego w III Rzeczpospolitej. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 1998, s. 38. ISBN 83-7052-900-3.
  4. Nota biograficzna Zdzisława Fortuniaka na stronie archidiecezji poznańskiej. archpoznan.pl. [dostęp 2014-02-26].
  5. 5,0 5,1 Zdzisław Fortuniak w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2012-10-16].
  6. Zdzisław Fortuniak na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2014-02-26].
  7. G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 89. ISBN 83-911554-0-4.
  8. Rinuncia di ausiliare di Poznań (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2014-02-25. [dostęp 2014-02-25].
  9. Poznań: Bp Zdzisław Fortuniak przechodzi na emeryturę. episkopat.pl, 2014-02-25. [dostęp 2014-02-25].
  10. Bp Fortuniak obchodził 30. rocznicę sakry biskupiej. ekai.pl, 2012-05-10. [dostęp 2012-10-16].
  11. Ksiądz biskup Zdzisław Fortuniak. smigiel.pl. [dostęp 2014-04-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]