Zdzisław Krasnodębski (socjolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdzisław Krasnodębski
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1953
Choszczno
Zawód nauczyciel akademicki, socjolog, filozof społeczny, publicysta
Wikicytaty Zdzisław Krasnodębski w Wikicytatach
Strona internetowa

Zdzisław Marek Krasnodębski (ur. 11 kwietnia 1953 w Choszcznie) – polski socjolog, filozof społeczny, publicysta, doktor habilitowany nauk humanistycznych, deputowany do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Piotra Skargi w Grójcu (1972). W 1976 ukończył studia na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, a w 1981 także studia na Ruhr-Universität w Bochum. W 1984 uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień doktora, a w 1991 na tej samej uczelni stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy zatytułowanej Upadek idei postępu[1].

W latach 1976–1991 wykładał socjologię teoretyczną i filozofię społeczną na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1991 do 1992 był profesorem na Uniwersytecie w Kassel. W 1992 zamieszkał na stałe w Niemczech. W 1995 objął stanowisko profesora Uniwersytetu w Bremie[2]. W latach 2001–2011 był również profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wykładał także m.in. na Katolickim Uniwersytecie Ameryki, Columbia University, oraz Princeton University. Został też profesorem nadzwyczajnym Akademii Ignatianum w Krakowie.

Powoływany w skład Komitetu Socjologii Polskiej Akademii Nauk (w latach 1999–2006), rady naukowej Helmuth-Plessner-Gesellschaft[3], jury Nagrody im. Hanny Arendt (2003–2007), rady naukowej Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (2007–2010), a także przewodniczącym rady Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej. Został przewodniczącym kapituły nagrody im. Lecha Kaczyńskiego[4].

Jako publicysta współpracował z miesięcznikiem „Znak”, „Rzeczpospolitą”, „Faktem”, „Gazetą Polską” oraz „Dziennikiem” (w tym z dodatkiem „Europa”), a później z tygodnikiem „W Sieci”.

W 2005 był członkiem honorowego komitetu poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[5]. Od 2007 do 2009 był członkiem Rady Służby Publicznej przy Prezesie Rady Ministrów. W 2014 został członkiem rady programowej Prawa i Sprawiedliwości[6]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku startował z listy PiS w okręgu nr 4 Warszawa I. Uzyskał mandat eurodeputowanego VIII kadencji, zdobywając 96 292 głosy[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Rozumienie ludzkiego zachowania (1986)
  • Upadek idei postępu (1991)
  • Postmodernistyczne rozterki kultury (1996)
  • Max Weber (1999)
  • Demokracja peryferii (2003)
  • Zmiana Klimatu (2006)
  • Drzemka rozsądnych (2006)
  • Już nie przeszkadza (2010)
  • Większego cudu nie będzie (2011)

Przypisy

  1. Zdzisław Krasnodębski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2014-03-12].
  2. Pof. Zdzisław Krasnodębski. porozmawiajmy-torun.pl. [dostęp 2014-04-03].
  3. Na temat Towarzystwa Helmutha Plessnera. helmuth-plessner.de. [dostęp 2014-04-03].
  4. Nagroda im. Lecha Kaczyńskiego. polskawielkiprojekt.pl. [dostęp 2014-04-03].
  5. Honorowy komitet kandydata PiS na prezydenta. wyborcza.pl, 2 września 2005. [dostęp 2014-03-12].
  6. Rada Polityczna Prawa i Sprawiedliwości powołała Radę Programową. pis.org.pl, 15 lutego 2014. [dostęp 2014-10-07].
  7. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pe2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2014-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W przeddzień 100-lecia Liceum Ogólnokształcącego w Grójcu (red. Zdzisław Szeląg), Grójec 2009, s. 222