Ze śmiercią jej do twarzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ze śmiercią jej do twarzy
Death Becomes Her
Gatunek czarna komedia
Data premiery Ziemia 31 lipca 1992 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 104 minut
Reżyseria Robert Zemeckis
Scenariusz Martin Donovan,
David Koepp
Główne role Meryl Streep,
Goldie Hawn,
Bruce Willis
Muzyka Alan Silvestri
Zdjęcia Dean Cundey
Scenografia Rick Carter,
William James Teegarden,
Jackie Carr
Kostiumy Joanna Johnston
Montaż Arthur Schmidt
Produkcja Steve Starkey,
Robert Zemeckis
Wytwórnia Universal Pictures
Dystrybucja Universal Pictures
Budżet 55 000 000 USD

Ze śmiercią jej do twarzy (tytuł oryginalny Death Becomes Her) – amerykański film fabularny z roku 1992 z gatunku czarnej komedii, wyreżyserowany przez Roberta Zemeckisa. Główne role zagrali w nim Goldie Hawn, Meryl Streep i Bruce Willis. Projekt otrzymał nagrodę Oscara za najlepsze efekty specjalne.

Wymowa filmu ma charakter satyryczny. Reżyser wyśmiewa kult młodości charakterystyczny dla kalifornijskich wyższych sfer.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Rok 1978, Broadway. Aktorka Madeline (Meryl Streep) gra w musicalu "Ptak młodości", który jest niewypałem i ludzie wychodzą z teatru. Pisarka Helen (Goldie Hawn) i dr Ernest (Bruce Willis) oglądają go do końca. Mężczyzna jest oczarowany Madeline. Wkrótce poznaje ją i zakochuje się w niej. Zazdrosna Helen robi mu wyrzuty, ale ten zapewnia ją, że aktorka go nie interesuje. Niedługo potem Madeline i Ernest biorą ślub.

Rok 1985. Helen jest zaniedbana, pogrążona w rozpaczy i pragnie zemsty na Madeline. Ląduje w szpitalu psychiatrycznym.

Rok 1992. Kariera aktorska Madeline blednie, a jej małżeństwo z Ernestem wygasa. Kobieta zdradza go z Dakotą (Adam Stroke), ale wkrótce odkrywa jego romans i zostawia go. Madeline i Ernest widzą po latach Helen, która jest piękna i olśniewająca. Ernest przeklina dzień, w którym poznał swoją żonę, a Madeline zazdrości Helen wyglądu, ponieważ sama odczuwa na własnej skórze oznaki starzenia się. Od pewnego lekarza plastycznego dostaje wizytówkę czarodziejki, Lisle von Rhoman (Isabella Rossellini). Na początku nieufna, w rezultacie korzysta z wizytówki i jedzie do zamku Lisle. Tam wypija eliksir młodości i jej zmarszczki znikają. Staje się młoda i nieśmiertelna. Tymczasem dom Ernesta i Madeline odwiedza Helen, która odkrywa przed doktorem, że jego żona go zdradza. Ten chce rozwodu, ale Helen uświadamia mu, że Mad tylko na to czeka, bo wzbogaciłaby się na tym. Helen przedstawia mu plan morderstwa Madeline i upozorowania wypadku samochodowego. Gdy Mad wraca do domu wyrzuca Ernestowi, że jest impotentem i pantoflarzem. Dr Menville nie wytrzymuje i zrzuca ją ze schodów. Kobieta jest bez oznak życia. Ernest dzwoni do Helen i opowiada jej, że zabił Mad. Hel postanawia do niego przyjechać i pomóc mu ze zwłokami. Nagle Madeline budzi się ze z karkiem skręconym o 180°. Ernest zawozi ją do lekarza. Lekarz (Sydney Pollack) stwierdza, że Mad nie żyje, a mimo tego chodzi. Potem dostaje zawału i wszyscy lekarze muszą go reanimować. Mad mdleje, a pielęgniarka myśli, że umarła i zanosi ją do kostnicy. Ernest zabiera Mad do domu i chce ją naprawić. Tymczasem w posiadłości pojawia się Helen. Hel rozmawia z Ernestem o ich planie, a Madeline podsłuchuje. Wściekła dowiaduje się, że Helen i Ernest chcieli się jej pozbyć. Helen jest przerażona, że Madeline żyje. Aktorka zabiera broń i strzela w Helen. Helen trafia do fontanny, a Ernest stwierdza zgon. Nagle Helen budzi się z wielką dziurą w brzuchu od postrzału. Obie panie dochodzą do wniosku, że wypiły eliksir i rozpoczynają walkę na szpadle. Ernest postanawia się wyprowadzić. Najpierw naprawia Mad i Hel, a potem chce wyjść. Helen ogłusza go, bo chce, żeby żył wiecznie i naprawiał ją i Mad, gdy się zepsują. Zanoszą go do Lisle. Ten nie chce wypić eliksiru i ucieka na przyjęcie, ludzi, którzy się napili eliksiru młodości. Są tam między innymi: Elvis Presley, Greta Garbo, Marilyn Monroe oraz Helen i Madeline. Kobiety zauważają, że Ernest wygląda staro i nie wypił eliksiru. Ernest ucieka z posiedzenia i idzie na dach zamku, ale spada prosto do basenu i ucieka. Lisle każe Madeline i Helen znaleźć go. Niestety kobiety nie mogą go znaleźć i na dodatek zaczynają się łuszczyć. Obiecują sobie, że będą się nawzajem odnawiać przez całą wieczność...

Po 37 latach, rok 2029. Uroczystości pogrzebowe Ernesta. Okazuje się, że mężczyzna ułożył sobie życie i miał kilkoro dzieci. Na tyłach kościoła są Madeline i Helen, które są rozkładającymi się trupami. Na koniec filmu, gdy kobiety wychodzą z kościoła Helen potyka się o puszkę farby akrylowej, którą zgubiła Medeline. Helen pociąga za sobą Mad i obie rozbijają się o chodnik przed kościołem. Mimo tego ich głowy dalej żyją.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

oraz

i inni

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Kategoria Rezultat
Oscar najlepsze efekty specjalne Wygrana
Złoty Glob najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu (Meryl Streep) Nominacja
Saturn najlepszy aktor (Bruce Willis) Nominacja
Saturn najlepsza aktorka (Meryl Streep) Nominacja
Saturn najlepsza aktorka drugoplanowa (Isabella Rosellini) Wygrana

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy