Zefirant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zefirant
Morfologia (Zephyranthes versicolor)
Morfologia (Zephyranthes versicolor)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina amarylkowate
Rodzaj zefirant
Nazwa systematyczna
Zephyranthes Herbert
Appendix 36. Dec(?) 1821
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiat Zephyranthes rosea

Zefirant (Zephyranthes) – rodzaj roślin obejmujący około 70 gatunków występujących na kontynentach amerykańskich[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Rośliny cebulowe osiągające wysokość 10–25 cm. Wyrastają z cebul o średnicy 3 cm z wyraźną szyjką, pokrytych czarną łuską. Liście igłowe tworzą rozetę i zwykle są dłuższe od głąbika. Lejkowate kwiaty wyrastają pojedynczo na pędach, są białe, żółte, różowe lub czerwone i przeważnie zamykają się na noc[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja i podział według systemu APG II (2003) i APweb (2001...)

Rodzaj należy do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae J. St.-Hil.}, która wraz z grupę siostrzaną czosnkowatych Alliaceae tworzą grupę siostrzaną agapantowatych Agapanhaceae. Wszystkie trzy rodziny stanowią jedną z linii rozwojowych grupy określanej pomocniczo rangą rzędu jako szparagowce Asparagales w obrębie kladu jednoliściennych[1].

Pozycja rodzaju w systemie Reveala (1993–1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa jednoliścienne (Liliopsida Brongn.), podklasa liliowe (Liliidae J.H. Schaffn.), nadrząd Lilianae Takht., rząd amarylkowce (Amaryllidales Bromhead), rodzina amarylkowate (Amaryllidaceae J. St.-Hil.), rodzaj Zephyranthes Herb.[3].

Wykaz gatunków (wybór)

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny pokojowe, a w krajach o cieplejszym klimacie (strefy 9–11) również jako ogrodowe[2].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Rośliny nie są całkiem mrozoodporne, więc można uprawiać je tylko w najcieplejszych regionach Polski. Cebule sadzi się w ciepłym, słonecznym miejscu na przedwiośniu lub jesienią, warstwa gleby nie powinna być grubsza niż 2 cm. Zimą przykrywać należy torfem o grubości 20 cm. Uprawa również w pojemnikach. Rozmnażanie przez cebulki przybyszowe lub nasiona.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  3. Crescent Bloom: Zephyranthes (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 28 grudnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lenka Křesadlowá, Stanislav Wilím: Cebulowe rośliny ozdobne. Warszawa: Wydawnictwo Natalis, 2006. ISBN 83-60326-02-9.