Zenón de Somodevilla y Bengoechea, markiz Ensenada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zenón de Somodevilla y Bengoechea, markiz Ensenada

Zenón de Somodevilla y Bengoechea, marqués de la Ensenada (ur. 1702, zm. 1781) – hiszpański mąż stanu.

Gdy wyniesiono go do urzędów mówiono, że był arystokratycznego pochodzenia, lecz niczego bliżej nie wiadomo o jego rodzicach (Francisco de Somodevilla i Francisca de Bengoechea), nie wiemy też nic o życiu jego samego przed 1720 rokiem, kiedy został urzędnikiem we flocie.

Pracował nd dokumentami dotyczącymi wypraw, które miały przynieść Hiszpanii utracone wcześniej terytoria w Afryce Północnej (Ceuta i Oran - 1731). ówczesny główny minister Don José Patiño rozpoznał jego talenty.

W młodości żołnierz. Brał udział w wyprawie na Oran (1730-1731). Doszedł do urzędów, gdy władzę objął Ferdynand VI Burbon. Sprzeczał się ze swym zwierzchnikiem (José de Carvajal y Lancaster), dowodząc, że Hiszpania powinna uprawiać bardziej aktywną i agresywna politykę w Europie.

W 1749 przeprowadził nowy kataster podatkowy (catastro de Ensenada). W 1752 roku założył Real Academia de Bellas Artes de San Fernando w Madrycie. W 1753[1] doprowadził do podpisania konkordatu ze Stolicą Apostolską, dzięki czemu ograniczono wypływ pieniądza z Hiszpanii do Watykanu oraz król Hiszpanii uzyskał większy wpływ na obsadę stanowisk kościelnych. Za największe jego osiągnięcie jest jednak uważana[2] odbudowa potęgi morskiej Hiszpanii, dzięki modernizacji portów i ściąganiu zagranicznych specjalistów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 335. ISBN 83-7052-226-2.
  2. Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 336. ISBN 83-7052-226-2.