Zengi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Imad ad-Din Zengi zwany Zangi lub Zengui lub Zanki (ur. 1087 - zm. 1146) - atabeg Mosulu (od 1127) i Aleppo (od 1128). Założyciel dynastii Zengidów.

Był synem Ak Sunkura al-Hadżiba, gubernatora Aleppo za panowania Malikszaha I. Karierę polityczną rozpoczął jako namiestnik Al-Basry, gdzie uratował seldżuckiego sułtana podczas przewrotu inspirowanego przez abbasydzkiego kalifa. Jego działania doprowadziły do osłabienia pozycji kalifa, a wdzięczny sułtan mianował Zengiego atabegiem Mosulu w 1127 oraz Aleppo w 1128, jednocząc te dwa miasta.

Zengi, będący typem wojownika, zmierzał do rozciągnięcia panowania Turków mosulskich w północnej Syrii. W 1132 podczas jednej z wypraw wojennych przeciwko miastu Tikrit omal nie zginął. Został uratowany przez miejscowego Kurda - Nadżm ad-Din Ajjuba, ojca Saladyna. W nagrodę nadał mu lenno w dolinie Bekaa w Libanie. W 1144 zdobył kluczowe miasto regionu − Edessę.

Imad ad-Din Zengi zmarł niedługo później, zasztyletowany nocą przez eunucha[1], którego przyłapał wcześniej na popijaniu wina z jego kielicha. Schedę po ojcu przejął Nur ad-Din.

Przypisy

  1. Stephen O'Shea: Morze Wiary - islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2009, s. 178. ISBN 978-83-7510-087-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen O'Shea: Morze Wiary - islam i chrześcijaństwo w świecie śródziemnomorskim doby średniowiecza. Wyd. I. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2009, s. 176. ISBN 978-83-7510-087-7.