Zeno Colò

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zeno Colò
Zeno Colò
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1920
Abetone, Włochy
Data i miejsce śmierci 12 maja 1993
San Marcello Pistoiese, Włochy
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Oslo 1952 Zjazd
Mistrzostwa świata
Złoto
Aspen 1950 Zjazd
Złoto
Aspen 1950 Gigant
Złoto
Oslo 1952 Zjazd
Srebro
Aspen 1950 Slalom

Zeno Colò (ur. 30 czerwca 1920 w Abetone - zm. 12 maja 1993 w San Marcello Pistoiese) – włoski narciarz alpejski, mistrz olimpijski oraz czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Narciarstwo alpejskie zaczął uprawiać w wieku 14 lat, jednak rozwój jego kariery został przerwany przez II wojnę światową. W czasie wojny był członkiem patrolu narciarskiego Cervinia, dostając się do niewoli. Do narciarstwa powrócił w 1947 roku, ustanawiając jednocześnie rekord świata w narciarstwie szybkim, osiągając prędkość 159,292 km/h na zboczach szczytu Klein Matterhorn. Ustanowił tym samym nowy rekord świata, który pozostał niepobity przez kolejne 13 lat, aż w 1960 roku poprawił go Willy Forer ze Szwajcarii[1]. Ustanawiając rekord Colò startował na drewnianych nartach i nie nosił kasku.

W 1948 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, gdzie był czternasty w slalomie, a rywalizacji w zjeździe nie ukończył. Największe sukcesy w karierze osiągnął podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Aspen. Zwyciężył tam w zjeździe i gigancie, a w slalomie był drugi za Szwajcarem Georgesem Schneiderem. Walkę o zwycięstwo przegrał o zaledwie 0,3 sekundy; trzecie miejsce zajął Norweg Stein Eriksen. W tym samym roku zdobył też mistrzostwo Ameryki Północnej oraz wygrał zawody Lauberhornrennen. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Oslo w 1952 roku, gdzie zwyciężył w zjeździe. Był to pierwszy w historii złoty medal olimpijski dla Włoch w narciarstwie alpejskim. Na tych samych igrzyskach był też czwarty w slalomie i gigancie. Walkę o medal przegrywał odpowiednio z Norwegiem Guttormem Berge (o 0,1 sekundy) oraz z Austriakiem Tonim Spissem (o 0,3 sekundy). Po zakończeniu igrzysk w Oslo podpisał kontrakt z firmą produkującą sprzęt narciarski, co zgodnie z panującymi wtedy przepisami czyniło go zawodowcem. W 1954 roku został za to zdyskwalifikowany przez Włoską Federację Sportów Zimowych, co efektywnie zakończyło jego karierę narciarską. Colò zdobył łącznie 28 medali mistrzostw Włoch, w tym dziewięć złotych w zjeździe, cztery w gigancie, dziesięć w slalomie oraz pięć w kombinacji.

Po zakończeniu kariery pracował jako instruktor narciarski w Abetone i uczestniczył w rozbudowie ośrodka narciarskiego Pistoia. W 1973 roku uczestniczył w budowie kolejki gondolowej oraz zaprojektował trzy trasy narciarskie. Zmarł w 1993 roku na raka płuc.

Odkryta w 1998 roku przez Luciano Tesiego i Giuseppe Fortiego planetoida 58709 Zenocolò została nazwana na jego cześć[2].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min Francja Henri Oreiller
14. 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +8,7 s Szwajcaria Edy Reinalter
4. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +4,1 s Norwegia Stein Eriksen
1.Gold medal.svg 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min - -
4. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +1,8 s Austria Othmar Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min Francja Henri Oreiller
14. 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +8,7 s Szwajcaria Edy Reinalter
1.Gold medal.svg 14 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Gigant 1:54,4 min - -
2.Silver medal.svg 16 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Slalom 2:06,4 min +0,3 s Szwajcaria Georges Schneider
1.Gold medal.svg 18 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Zjazd 2:34,4 min - -
4. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +4,1 s Norwegia Stein Eriksen
1.Gold medal.svg 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min - -
4. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +1,8 s Austria Othmar Schneider

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy