Zenon Kliszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zenon Kliszko
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1908
Łódź
Data i miejsce śmierci 4 września 1989
Warszawa
Wicemarszałek Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 20 lutego 1957
do 13 lutego 1971
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Zenon Kliszko (ur. 8 grudnia 1908 w Łodzi, zm. 4 września 1989 w Warszawie) – polski działacz polityczny okresu PRL, najbliższy współpracownik Władysława Gomułki, komunista, członek Biura Politycznego KC PZPR (1959-1970), poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji, wicemarszałek Sejmu PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. W 1925 wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. Od 1931 był członkiem Komunistycznej Partii Polski. Za publikacje w jej nielegalnym piśmie został w 1933 aresztowany. Zwolniono go ze względu na opinię psychiatry o jego ograniczonej poczytalności, którą zdołała załatwić dla niego znana literatka, Mira Michałowska (pseudonim literacki Maria Zientarowa), z którą się ożenił[1]. Od 1942 działał w Polskiej Partii Robotniczej, żołnierz Gwardii Ludowej. Pełnił funkcję kierownika Centralnej Techniki PPR (drukarnie). Brał udział w Powstaniu Warszawskim jako porucznik Armii Ludowej. Zasiadał w Komitecie Centralnym PPR, a następnie działał w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Był posłem do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy. Pełnił funkcję przewodniczącego klubu poselskiego PPR. W 1948 został usunięty z władz partii za tzw. odchylenie prawicowo-nacjonalistyczne, a w latach 1953-1954 był więziony. W okresie 1954-1956 pracował jako redaktor w Państwowym Wydawnictwie Naukowym.

W latach 1957-1970 sprawował funkcję sekretarza KC PZPR, a od 1959 do 1970 członka Biura Politycznego KC. W latach 1956-1957 pełnił również funkcję podsekretarza stanu (wiceministra) w Ministerstwie Sprawiedliwości, w okresie 1957-1971 był wicemarszałkiem Sejmu i przewodniczącym klubu poselskiego PZPR. W latach 1958-1971 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Był najbliższym współpracownikiem Władysława Gomułki, nieoficjalnie nazywano go drugą osobą w państwie. Pod jego wpływem i namową, Władysław Gomułka podjął decyzję o zdjęciu "Dziadów" ze sceny Teatru Narodowego.

W grudniu 1970 współodpowiedzialny za akcję pacyfikacyjną w Gdańsku i Gdyni, w następstwie czego został usunięty z PZPR i władz państwowych.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Powstanie Warszawskie (1967).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]