Zespół Łucji Frey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół Łucji Frey (zespół uszno-skroniowy, ang. Frey's syndrome) – zespół smakowego pocenia i przekrwienia (ang. gustatory sweating and flushing syndrome), opisany po raz pierwszy przez polską neurolog Łucję Frey w 1923 roku. Objawy tego schorzenia związane są z obszarem unerwionym przez nerw uszno-skroniowy i występują podczas spożywania pokarmów.

Etiopatogeneza[edytuj | edytuj kod]

Występowanie zespołu związane jest z unerwieniem ślinianki przyusznej przez nerw uszno-skroniowy (i czasami nerw uszny wielki) i występuje w około 25% przypadków po jego uszkodzeniu. Uszkodzenie nerwu może nastąpić na skutek jego jatrogennego przecięcia podczas zabiegu operacyjnego (parotidektomia) lub też w przypadku zmian ropnych w obrębie miąższu ślinianki przyusznej. Zespół ten może występować także po resekcji zwoju szyjnego górnego, operacji Crile'a czy po nastawianiu złamań wyrostka kłykciowego żuchwy.

Teorie powstawania zespołu[edytuj | edytuj kod]

  1. Teoria Łucji Frey (1923[1][2]) – na skutek uszkodzenia ślinianki przyusznej następuje przewlekłe podrażnienie nerwu uszno-skroniowego i jego wzmożona pobudliwość odruchowa w zakresie gałęzi unerwiających naczynia krwionośne i gruczoły potowe twarzy.
  2. Teoria Thomasa (1927[3]) – mówi że poprzez wrastanie regenerujących się włókien nerwowych wydzielniczych do nerwów mających inną funkcję powstaje patologiczny łuk odruchowy, za pośrednictwem którego bodźce kierowane są do gruczołów potowych i naczyń krwionośnych skóry twarzy.
  3. Teoria humoralna zakłada, że na skutek przerwania unerwienia gruczołów potowych, z powodu patologicznego unerwienia reagują one pobudzeniem na podprogowe bodźce wydzielnicze.
  4. Teoria Lista i Peeta (transaxonal excitation) (1938[4][5]) – na skutek zniszczenia unerwienia współczulnego powstaje nadwrażliwość w układzie przywspółczulnym.
  5. Teoria Choróbskiego (1951) – pobudzenie w prawidłowo regenerujących się włóknach współczulnych następuje na skutek potencjałów z sąsiednich włókien wydzielniczych ślinianki.
  6. Teoria alergiczna – pobudzenie następuje na skutek wzmożonej wrażliwości na histaminę i acetylocholinę.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

W przebiegu zespołu Łucji Frey obserwuje się trzy grupy objawów:

  • objawy naczynioruchowe- zaczerwienienie skóry spowodowane rozszerzeniem naczyń (łac. vasodilatatio)
  • objawy wydzielnicze – nadmierna potliwość (łac. hyperhydrosis)
  • objawy bólowe – mrowienie i uczucie palenia skóry policzka – nadwrażliwość (łac. hyperaesthesia)

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Wstrzykiwanie w skórę toksyny botulinowej prowadzi do kilkumiesięcznej poprawy, a nawet całkowitego zaniku objawów, po czym następuje stopniowy nawrót objawów chorobowych.

Leczenie farmakologiczne:

– alkoholowa neuroliza n.uszno-skroniowego
– znieczulenie miejscowe śluzówki jamy ustnej
– środki antycholinoergiczne
– zewnątrzusntne stosowanie chlorku glinu

Leczenie chirurgiczne:

– wycięcie skóry dotkniętej schorzeniem
– podścielenie skóry powięzią
– przecięcie n.językowo-gardłowego
– resekcja n.uszno-skroniowego
– neurectomia n.bębenkowego

Przypisy

  1. L. Frey: Zespół nerwu uszno-skroniowego. 1923.
  2. Frey L. Le syndrome du nerf auriculo-temporal. Rev Neurol. 1923;2:92-104.
  3. Thomas A. Le double réflexe vaso-dilatateur et sudoral de la face consécutif aux blessures de la loge parotidienne. Rev Neurol (Paris). 1927;1:447-460.
  4. List CF, Peet M. Sweat secretion in man. I. Sweating responses in normal persons. Arch Neurol Psychiatry 1938;39:1228-1237
  5. List CF, Peet MM. Sweat secretion in man. II. Anatomic distribution of disturbances in sweating associated with lesions of the sympathetic nervous system. Arch Neurol Psychiatry 1938;40:27-43

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Zabłocki. Zespoły i objawy chorobowe w otorynolaryngologii. wyd. Via medica. Gdańsk 2004. ISBN 83-89493-14-4
  • Otorynolaryngologia praktyczna. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Tom I-II. Grzegorz Janczewski (red.). Gdańsk: Via Medica, 2007, s. 63, 455. ISBN 978-83-60072-75-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.