Zespół żyły głównej górnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zespół żyły głównej górnej
ICD-10 I87.1
Zespół żyły głównej górnej. Znacznie powiększone żyły powierzchowne odprowadzające krew z górnej części ciała do żyły głównej dolnej (krążenie oboczne).

Zespół żyły głównej górnej (ang. superior vena cava syndrome, SVCS) – zespół objawów spowodowanych znacznym utrudnieniem lub zamknięciem przepływu krwi przez żyłę główną górną. Spotykany najczęściej w przebiegu zmian rozrostowych w obrębie śródpiersia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Opisany po raz pierwszy przez Williama Huntera (1718-1783) w 1757 roku u pacjenta z tętniakiem aorty w przebiegu kiły. Od tamtego czasu do pierwszej połowy XX wieku, głównymi przyczynami wystąpienia zespołu były tętniaki aorty w przebiegu kiły oraz gruźlicze zapalenie śródpiersia.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

W chwili obecnej około 2/3 przypadków spowodowanych jest nowotworem płuc (80% przypadków dotyczy guza prawego płuca) oraz chłoniakami. Może występować również w przebiegu nowotworów tarczycy, grasicy oraz przerzutów do śródpiersia. Inne choroby mogące wywołać SVCS: tętniak aorty, zapalenie naczyń, przetoki tętniczo-żylne, gruźlica, sarkoidoza, kiła, aktynomikoza, grasiczak, zapalenie osierdzia, śluzak przedsionka serca, zakrzepica[1].

Zablokowanie przepływu krwi przez SVC spowodowane jest najczęściej przez ucisk rosnącego guza na ściany naczynia, rzadziej przez bezpośrednie naciekanie ściany i światła żyły z towarzyszącą zakrzepicą.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Nachylenie się do przodu lub położenie się nasila dolegliwości. Występuje dodatni objaw Pembertona.

Mimo wykształcania się krążenia obocznego w przypadku SVCS ciśnienie w żyle głównej górnej jest podwyższone, niekiedy bardzo znacznie.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie podejmowane jest w zależności od przyczyny. W przypadku nowotworów złośliwych płuc, uciskających lub naciekających żyłę główną górną stosuje się radioterapię lub chemioterapię, która umożliwia zmniejszenie masy guza. Inne przypadki stara się również leczyć przyczynowo. Niekiedy wykonuje się paliatywne zespolenia omijające bądź zabieg przezskórny, wewnątrznaczyniowy z implantacją stentu.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Robert Andrew Parker, Catherine Thomas, Lesley Bennett: Emergencies in Respiratory Medicine (Emergencies in Series). Oxford University Press, USA, s. 96–97. ISBN 978-0-19-920244-7.
  2. Michael S Beeson: Superior Vena Cava Syndrome. [dostęp 2008-03-24].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.