Zespół Behra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zespół Behra (ang. Behr syndrome) – choroba genetyczna o typie dziedziczenia autosomalnym recesywnym, pojawiająca się we wczesnym dzieciństwie, z jednakową częstością u obu płci.

Objawy chorobowe związane są z postępującą atrofią nerwów wzrokowych powodujących zaburzenia widzenia (mogące doprowadzić do ślepoty), a także szeregu zaburzeń neurologicznych, doprowadzających do zaburzeń koordynacji ruchowej:

Chorobę jako pierwszy opisał Carl Behr w 1909 roku [1]. Genetyczne podłoże choroby jest podobne jak w zespole Costeffa.

Przypisy

  1. C.Behr: Die komplizierte, hereditaer-familiaere Optikusatrophie des Kindesalters: ein bisher nicht beschriebener Symptomenkomplex. Klin. Mbl. Augenheilk. 47, 138-160 (1909).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.