Zespół Charlesa Bonneta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół Charlesa Bonneta (ang. Charles Bonnet syndrome) — rzadki zespół psychoorganiczny, charakteryzujący się typowymi halucynacjami wzrokowymi. Najczęściej zwidywanymi obiektami są ludzie i zwierzęta; często omamom towarzyszy poczucie zagrożenia. Zespół opisał Charles Bonnet w 1769 roku.

Typowo występuje u osób w starszym wieku, kobiet, z zaburzeniami wzroku (np. AMD), częściej niewykształconych i z wadą słuchu. Nierzadko stwierdzano u pacjentów z zespołem Charlesa Bonneta organiczne schorzenia mózgu[1]. Na zespół Charlesa Bonneta cierpi między innymi neurolog Oliver Sacks[2].

Przypisy

  1. Jaracz J: 2.4. Zaburzenia psychiczne spowodowane uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu. W: Bilikiewicz A, Pużyński S, Rybakowski J, Wciórka J (red.): Psychiatria. Tom II. Psychiatria kliniczna. Wrocław: Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, 2002, s. 125. ISBN 83-87944-72-6.
  2. Oliver Sacks. What hallucination reveals about the mind. Talk: TED2009

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.