Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik

Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik
Ruiny zespołu budynków ośrodka
Państwo	Polska
Miejscowość	Porąbka
Typ budynku	Miasteczko wczasowe
Rozpoczęcie budowy	1968
Ukończenie budowy	1970
Ważniejsze przebudowy	1975-1980
Zniszczono	2. połowa lat 90.
Pierwszy właściciel	Hutnicze Przedsiębiorstwo Remontowe
Kolejni właściciele	Spółka "Danel"
Położenie na mapie woj. śląskiego Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik
49°47′54.3″N 19°13′52.8″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Zespół Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik – były ośrodek nieistniejącego Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego w Katowicach, które zatrudniało 18 tysięcy pracowników. Znajdował się on w Porąbce (przysiółek Kozubnik) w Beskidzie Małym na obszarze o powierzchni 7,5 ha. Był on ośrodkiem samowystarczalnym, posiadał własne ujęcie wody, oczyszczalnie ścieków i awaryjny system zasilania, zasilany dwoma czołgowymi silnikami o mocy 400 kW, własną stację benzynową. Ośrodek zatrudniał stały personel medyczny: lekarza internistę, lekarza stomatologa, specjalistę ds. rehabilitacji, pielęgniarki, zapewniając w ten sposób pełną ochronę medyczna. Do dyspozycji była także karetka pogotowia.

Położenie

Kompleks ośrodka usytuowany jest w dolinie potoku Mała Puszcza otoczony jest z trzech stron masywem górskim Kiczory, Żarem i Kozubnikiem. Znajduje się przy ulicy Mała Puszcza. Do ośrodka prowadzi wąska, górska dróżka, na której dawniej znajdowała się sygnalizacja świetlna, co na tamte czasy było nowością.

Historia

Czasy rozkwitu

Budowę ośrodka rozpoczęto w 1968 od wyrównania gruntu. W ciągu dwóch lat powstała większość obiektów Zespołu Domów. Odwiedzany był głównie przez pracowników Hutniczego Przedsiębiorstwa Remontowego, jak i pracowników innych przedsiębiorstw, które współpracowały z HPR, mianowicie Huty im. Lenina w Krakowie, Huty Stalowa Wola czy huty "Kościuszko" w Chorzowie. Jednak przyznać trzeba, że gośćmi luksusowych apartamentów byli raczej partyjni dygnitarze niż zwykli hutnicy. Bywał tam również syn Leonida Breżniewa. Jako, że ośrodek posiadał obszerne sale konferencyjne to organizowane były tutaj także obrady komisji RWPG do spraw hutnictwa. W roku 1987 odwiedzony był przez 31 387 osób na okres dłuższy niż 24 godziny. W ośrodku gościli także goście z krajów "kapitalistycznych".

Czasy upadku

Czasy jego świetności skończyły się wraz z upadkiem PRL-u. Spółka, należąca do dwóch braci przybyłych z USA do Polski, która kupiła ośrodek szybko popadła w ogromne długi.

W 1996 roku sąd ogłosił upadłość firmy. Turyści przestali odwiedzać ośrodek z powodu zaprzestania dotowania wczasów pracowniczych, a także z braku wkładu nowego właściciela w remonty ośrodka. Dzisiaj, niegdyś okazały, o wysokim standardzie kurort jest opuszczony. Wartościowe przedmioty i urządzenia zostały rozszabrowane. Dzisiaj ośrodek jest wykorzystywany przez paintballowców i ludzi zwiedzających ruiny ośrodka.

Baza hotelarska

Ruiny budynku "Kiczora"

• Kiczora – kiedyś widniał na nim napis Hotel pod Kiczorą - najwyższy budynek ośrodka
• Daglezja - recepcja ośrodka
• Kamieniołom,
• Modrzew,
• Świerk,
• Sosna,
• Szarotka,
• Stokrotka,
• Szczerbina,obecnie Ania
• Pierwiosnek,
• Krokus,
• Kaskada,
• Jodła - obecnie zburzona
• Limba,
• Góralka - obecnie zburzona
• Stodoła - obecnie Szałas

Atrakcje turystyczne

• Kompleks trzech krytych basenów
  • Basen o głębokości 4,5 m do skoków z trampoliny,
  • Basen pływacki,
  • Brodzik,

Ruiny restauracji

• Sauna,
• Odnowa biologiczna,
• Rehabilitacja zdrowotna,
• Solarium,
• Salon fryzjerski,
• Korty tenisowe,
• Wyciąg narciarski,
• Boisko do siatkówki,
• Kręgielnia,
• Bilard.

Sale konferencyjne i restauracje

• Sale konferencyjne
  • Dla konferencji krajowych i międzynarodowych na 150 miejsc,
  • Sala obrad,
• Stołówka na 250 miejsc,
• Sala kinowa,
• Sala telewizyjna,
• Nocny klub "Piekiełko",
• Dyskoteka,
• Amfiteatr,
• Pijalnia piwa,
• Liczne kawiarnie i bufety.

Bibliografia

• "Informator o ZDWSz HPR w Porąbce-Kozubniku", opracował mgr Czesław Anioł, wyd. COIT Ekspozytura Bielsko-Biała,
• "Porąbka w dwutysięcznym roku – Inwentaryzacja miejscowości", Leonard Augustyniak, Towarzystwo Przyjaciół Porąbki w Porąbce, 2002,
• "Ruiny są śladem trudnym do wymazania", Stefan Hejnowicz, LO im S. Wyspiańskiego, Kęty,
• "Oaza wypoczynku, mekka undergroundu", Artur Wabik, w "Autoportret" 03/2008, wyd. Małopolski Instytut Kultury w Krakowie.

Linki zewnętrzne

• Pokaz zdjęć – porównanie wyglądu ośrodka w czasach świetności i w 2010 - 41 miejsc