Zespół Froina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół Froina – w badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego, współistnienie ksantochromii, wysokiego poziomu białka i braku pleocytozy. Występuje w bloku przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego, wywołanym np. przez guz rdzenia ("zastoinowy płyn mózgowo-rdzeniowy").

Zespół opisał Georges Froin w 1903 roku[1][2][3].

Przypisy

  1. Froin G. Inflammations méningées avec réactions chromatique, fibrineuse et cytologique du liquide céphalo-rachidien. Gazette des hôpitaux 76: 1005-1006 (1903)
  2. Froin's syndrome w bazie Who Named It (ang.)
  3. Janusz Krzyżowski: Leksykon Psychiatrii i Nauk Pokrewnych. Warszawa: Medyk, 2010. ISBN 978-83-89745-68-2.