Zespół Hioba
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zespół hiperimmunoglobulinemii E(IgE) | |||
|
|||
Zespół Hioba (ang. hyper-IgE syndrome, HIES, Job syndrome) – rzadki zespół genetycznie uwarunkowanego niedoboru odporności, o dziedziczeniu autosomalnym dominującym. Uważa się, że za objawy zespołu odpowiada zaburzona chemotaksja neutrofilów spowodowana obniżoną produkcją interferonu gamma. Zespół Hioba objawia się nawracającymi zakażeniami gronkowcowymi, wypryskami skórnymi, ciężkimi zapaleniami płuc i podwyższonym poziomem IgE w osoczu[1]. Chorobę wywołują mutacje w genie STAT3 w locus 4q21.
Przypisy
- ↑ Davis S, Schaller J, Wedgwood R. Job's Syndrome. Recurrent, "cold", staphylococcal abscesses. „Lancet”. 1. 7445, s. 1013-5, 1966. PMID 4161105.
