Zespół Jarcho-Levina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zespół Jarcho i Levina (ang. Jarcho-Levin syndrome) – zespół wad wrodzonych, o nie do końca poznanej etiologii. Występują dwa typy schorzenia: łagodniejszy, określany jako dysplazja kręgowo-żebrowa (spondylocostal dysplasia, SCD), powodujący pewne ograniczenia ruchowe oraz oddechowe, umożliwiający jednak praktycznie normalne życie, oraz typ o cięższym przebiegu, określany nazwą dysplazji kręgowo-piersiowej (spondylothoracic dysplasia, STD), charakteryzujący się wąską klatką piersiową oraz zmniejszoną wydolnością oddechową. Dotychczas uważano, że stopień powikłań może powodować ryzyko podwyższonej śmiertelności osób ze stwierdzonym zespołem Jarcho-Levina. Możliwy jest też ukryty rozszczep kręgosłupa piersiowo-szyjnego, jednak z uwagi na znikomą ilość opisanych przypadków nie można generalizować stopnia ewentualnej niepełnosprawności. Zespół opisali Saul Jarcho i Paul M. Levin z Johns Hopkins University w 1938 roku[1].

Przypisy

  1. Jarcho S, Levin PM (1938). "Hereditary malformation of the vertebral bodies". Bull Johns Hopkins Hosp 62: 216-226.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Badanie ultrasonograficzne między 11 (+0) - 13(+6) tygodniem ciąży" Piotr Węgrzyn, Kypros H. Nicolaides s.89
  • Onufry Torbus, Magdalena Jachimowicz, Marcin Pięta, Jan Głowacki, Krystyna Karczewska, Stanisław Skrzelewski: WSPÓŁISTNIENIE ZESPOŁU JARCHO-LEVINA, JAMISTOŚCI RDZENIA KRĘGOWEGO I OSTEOPOROZY U 15-LETNIEGO CHŁOPCA Wiadomości Lekarskie 2002 nr 11-12 (55) str. 778-788.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.