Jurajskie Parki Krajobrazowe
Jurajskie Parki Krajobrazowe (właściwie: Zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych) – zespół 6 parków krajobrazowych w województwie małopolskim o łącznej powierzchni 90038 ha[1], które razem z otuliną (73576 ha) i Ojcowskim Parkiem Narodowym (2146 ha) stanowią największy w Polsce obszar podlegający ochronie. Zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych został utworzony w 1981 r., a w 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej ZJPK został powiększony o część obszaru, który dawniej znajdował się w granicach ZJPK województwa katowickiego. Dyrekcja Zespołu ma siedzibę w Krakowie. 30.01.2009 r. ZJPK wraz z Zespołem Parków Krajobrazowych Pogórza i Popradzkiem Parkiem Krajobrazowym, został przekształcony w Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego z oddziałami w Krakowie, Tarnowie i Starym Sączu[2].
Z pomysłem utworzenia na obszarze Jury Krakowsko-Częstochowskiej parku krajobrazowego wystąpił w 1948 r. dr Zygmunt Novak, będący później profesorem Politechniki Krakowskiej. Kierował on pracami zmierzającymi do zagospodarowania terenu Jury. Efektem koncepcji planistycznych było powstanie w latach 50. i 60. szeregu rezerwatów przyrody. Parki krajobrazowe powstały dopiero w latach 1980-1982. Ich głównym celem była ochrona przyrody i kultury Jury w powiązaniu z racjonalnym wykorzystaniem dla potrzeb społecznych i turystycznych.
Spis treści |
[edytuj] Jurajskie Parki Krajobrazowe
- Orlich Gniazd (47931 ha) – położony jest na terenie województw śląskiego i małopolskiego. Praktycznie rozciąga się na całą Wyżynę Częstochowską oraz częściowo Wyżynę Olkuską. W jego granicach znajduje się większość zamków tzw. Orlich Gniazd.
- Dolinki Krakowskie (13710 ha) – położony w całości w województwie małopolskim. Najbardziej popularne dolinki: Dolina Będkowska, Dolina Bolechowicka, Dolina Eliaszówki, Dolina Kobylańska, Dolina Kluczwody, Dolina Racławki.
- Tenczyński (11750 ha) – obejmuje pasmo Garbu Tenczyńskiego. W granicach parku znajduje się Puszcza Dulowska i kompleks lasów tenczyńskich. 5 rezerwatów przyrody: Bukowica, Dolina Mnikowska, Lipowiec, Skała Kmity, Zimny Dół.
- Rudniański (4610 ha) – leży w południowym krańcu Garbu Tenczyńskiego, od zachodu i wschodu zamknięty doliną potoku Rudno i wzgórzem Kajasówka.
- Bielańsko-Tyniecki (5067 ha) – obejmuje rejon Krakowa z Lasem Wolskim i wzgórzami tynieckimi, wąski pas po Czernichów oraz drugi między Liszkami a Cholerzynem. 4 rezerwaty przyrody: Bielańskie Skałki, Panieńskie Skały, Skałki Przegorzalskie, Skołczanka.
- Dłubniański (6970 ha) – wzdłuż doliny Dłubni aż po granice Krakowa w Raciborowicach. Należą do niego również lasy minoskie między Minogą a Tarnawą.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Źródła
- Parki jurajskie - oficjalna strona
