Zespół Kleinego-Levina
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Inne zaburzenia snu | |||
|
|||
Zespół Kleinego-Levina – zespół objawów, na który składają się napady żarłoczności (hiperfagia) i pobudzenia seksualnego z naprzemiennie występującymi okresami nadmiernej senności. Zespół dotyczy głównie chłopców w okresie dorastania.
Spis treści |
Etiologia [edytuj]
W rozwoju zespołu rozważa się zaburzenie czynności podwzgórza lub ogniskami uszkodzenia w osi podwzgórze-przysadka. Opisywane były przypadki po urazach głowy i zapaleniach mózgu o różnej etiologii.
Objawy [edytuj]
- okresowa hipersomnia w postaci nieregularnym epizodów nasilonej senności, trwające kilka dni do kilku tygodni,
- żarłoczność - manifestuje się w stanie czuwania,
- pobudzenie seksualne - nadmierna aktywność i odhamowanie prowadzące do czynności rozładowujących napięcie seksualne,
- zaburzenia nastroju - napady złości, drażliwość, agresja,
- zaburzenia świadomości, niekiedy omamy, urojenia, osłabienie pamięci i zaburzenia koncentracji uwagi.
Napady mogą nawracać w odstępach kilkumiesięcznych a w większości przypadków zespół ma tendencję do samoistnego ustępowania.
Eponim [edytuj]
Nazwa zespołu pochodzi od Williego Kleine'a i Maxa Levina[1][2].
Bibliografia [edytuj]
- Jeffrey L Cummings: Neuropsychiatria. M.S. Mega. Wrocław: URBAN&PARTNER, 2005. ISBN 83-89581-42-.