Zespół Rabsona-Mendenhalla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół Rabsona-Mendenhalla (ang. Rabson-Mendenhall syndrome) – rzadka choroba genetyczna związana z mutacjami w genie kodującym receptor insulinowy. Charakteryzuje się cieżką insulinoopornością, zaburzeniami rozwojowymi, i rogowaceniem ciemnym. W pojedynczych przypadkach opisywano współistnienie przerostu przysadki.

Zespół opisali Rabson i Mendenhall w 1956 roku[1].

Przypisy

  1. ↑ Rabson SM, Mendenhall EN. Familial hypertrophy of pineal body, hyperplasia of adrenal cortex and diabetes mellitus; report of 3 cases. „Am J Clin Pathol”. 3 (26), s. 283-90, marzec 1956. PMID 13302174. 

Linki zewnętrzne [edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Zespół_Rabsona-Mendenhalla&oldid=35446248”