Zespół Waterhouse'a-Friderichsena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zespół Waterhouse'a-Friderichsena
ICD-10 A39.1
Meningokokowe krwotoczne zapalenie nadnerczy
ICD-10 E35.1
Zaburzenia czynności nadnerczy w schorzeniach sklasyfikowanych gdzie indziej

Zespół Waterhouse'a-Friderichsena (Waterhouse-Friderichsen syndrome, WFS) – zespół objawów spowodowanych masywnym, zazwyczaj obustronnym krwotokiem do nadnerczy w przebiegu posocznicy, najczęściej wywołanej przez Neisseria meningitidis.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Klasycznie objawy zespołu Waterhouse'a-Friedrichsena występują w przebiegu posocznicy meningokokowej; także posocznica pneumokokowa może przebiegać z ostrą niewydolnością nadnerczy. Niedawno dowiedziono, że Staphylococcus aureus również jest patogenem mogącym wywołać posocznicę z przełomem nadnerczowym i WFS[1].

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

W zespole Waterhouse'a-Friedrichsena obok objawów posocznicy występują objawy przełomu nadnerczowego, czyli ostrej niewydolności kory nadnerczy: znaczne osłabienie, nudności, wymioty, tachykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego. Krzepnięcie wewnątrznaczyniowe objawia się rozległymi wylewami krwi w skórze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zespół jako pierwsi opisali niezależnie od siebie angielski lekarz Rupert Waterhouse (1873–1958)[2] i duński pediatra Carl Friderichsen (1886–1979)[3].

Przypisy

  1. P. Adem, C. Montgomery, A. Husain, T. Koogler, V. Arangelovich, M. Humilier, S. Boyle-Vavra, R. Daum: Staphylococcus aureus sepsis and the Waterhouse-Friderichsen syndrome in children. N.Engl.J.Med. 353 (12), 1245-51 (2005). PMID 16177250.
  2. R. Waterhouse: A case of suprarenal apoplexy. Lancet, 577–578 (1911).
  3. C. Friderichsen: Nebennierenapoplexie bei kleinen Kindern. Jahrb. Kinderheilk 87, 109–125 (1918).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.