Zespół dolnego neuronu ruchowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół dolnego neuronu ruchowego – zespół objawów związany z uszkodzeniem włókien nerwowych dolnego neuronu motorycznego biegnących z rogu przedniego rdzenia kręgowego.

Jedną z głównych charakterystycznych cech zespołu jest porażenie wiotkie. Przeciwna sytuacja, czyli porażenie spastyczne, wiąże się z uszkodzeniem górnego neuronu ruchowego.

Wyróżnia się cztery typy uszkodzenia dolnego neuronu ruchowego:

  • uszkodzenie komórek rogów przednich rdzenia
  • radikulopatie, czyli uszkodzenia korzeni rdzeniowych
  • pleksopatie, czyli uszkodzenia splotów nerwowych (więcej niż jednego korzenia nerwowego)
  • neuropatie obwodowe.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

  • osłabienie siły mięśni oraz zaniki mięśniowe
  • fascykulacje
  • obniżenie napięcia mięśniowego
  • brak odruchów ścięgnistych (lub ich osłabienie)
  • prawidłowe odruchy brzuszne i nosidłowe
  • brak lub osłabienie odruchów głebokich
  • odruch podeszwowy zachowany, o ile nie ma niedowładu mięśni stopy
  • brak klonusów
  • brak odruchów patologicznych, np. objawu Babińskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.