Zespół hipereozynofilowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eozynofilia
ICD-10 D72.1

Zespół hipereozynofilowy (ang. Hypereosinophilic syndrome, HES) – stan chorobowy charakteryzujący się przewlekle podwyższoną we krwi obwodowej liczbą granulocytów kwasochłonnych (eozynofili) (≥ 1500 eozynofili/mm³) przez okres przynajmniej 6 miesięcy bez wykrywalnej przyczyny i ze współistnieniem zmian w sercu, układzie nerwowym lub szpiku kostnym.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Na HES chorują głównie mężczyźni (90%). W Stanach Zjednoczonych w latach 1971-1982 zanotowano 50 przypadków zespołu hipereozynofilowego[1].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rothenberg: Treatment of Patients with the Hypereosinophilic Syndrome with Mepolizumab. [dostęp 2008-03-17].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Murray Longmore, Ian Wilkinson, Tom Turmezei, Chee Kay Cheung, Emma Smith: Oxford handbook of clinical medicine. Oxford: Oxford University Press, 2007. ISBN 0-19-856837-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.