Zespół kanoniczny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zespół kanoniczny jest to zespół stanów pewnego układu kontaktującego się termicznie ze zbiornikiem o ustalonej temperaturze. Prawdopodobieństwo, że układ ten znajdzie się w określonym stanie o energii Ei jest dane rozkładem kanonicznym
gdzie
- k – stała Boltzmanna,
- T – temperatura zbiornika,
- Z – suma statystyczna.
Wzór na sumę statystyczną wynika z warunku unormowania rozkładu po całym zespole kanonicznym do jedności
gdzie:
- N – liczba możliwych stanów układu.
Średnią wartość pewnego parametru θ tego układu można wyznaczyć ze wzoru
czyli
Związek z termodynamiką [edytuj]
Kanoniczna suma statystyczna jest powiązana z energią swobodną Helmholtza zależnością
Dla układu kanonicznego energia swobodna nigdy nie rośnie.
Energia w układzie kanonicznym [edytuj]
gdzie:
Natomiast dyspersja względna
więc przy liczbach cząstek rzędu liczby Avogadry (~1023), średnia energia jest stała, dlatego też można ją utożsamiać z energią wewnętrzną
.
Bibliografia [edytuj]
- F Reif, Fizyka statystyczna, PWN Warszawa 1973, bez ISDN
- Kerson Huang, Mechanika statystyczna, PWN Warszawa 1978, bez ISDN
- Kacper Zalewski, Wykłady z termodynamiki fenomenologicznej i statystycznej, PWN Warszawa 1969, bez ISDN







-
-