Zhengyangmen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Północna część bramy

Zhengyangmen (Brama na Wprost Słońca; chin. upr. 正阳门, chin. trad. 正陽門, pinyin Zhèngyángmén), zwana także Qianmen (Brama Przednia; chin. upr. 前门, chin. trad. 前門, pinyin Qiánmén) – dawna brama miejska Pekinu, położona na południowym krańcu placu Tian’anmen.

Obecnie składa się z dwóch odrębnych budowli, oddalonych od siebie około 50 metrów i przedzielonych ruchliwą ulicą[1]. Pierwotnie obie części połączone były barbakanem, który obecnie już nie istnieje (usunięto go w 1915 roku, aby poprowadzić drogę[2]). Południowa część bramy (pełniąca ongiś rolę strażnicy) znajduje się obecnie na skwerze otoczonym ze wszystkich stron jezdnią. Na jej pierwszym piętrze mieści się muzeum[3].

Południowa część bramy (wieża strażnicza)

Brama (a ściślej, jej północna część) została zbudowana w 1421 roku. Stanowiła wejście na teren Miasta Wewnętrznego. Usadowiona jest na platformie o powierzchni 3,047 ㎡[4]. Ma 42 metry wysokości i jest najwyższą ze wszystkich pekińskich bram[5]. Posiada wewnątrz trzy przejścia, z czego normalny ruch odbywał się dwoma bocznymi, środkowe zaś służyło cesarzowi, gdy udawał się tędy do Świątyni Nieba[6]. Z zewnątrz wykończono ją szarą farbą i zielonymi płytkami[3]. Część południową (strażnicę) dobudowano w 1439 roku, w takim samym stylu jak bramę. Usadowiono ją na platformie o powierzchni 2,147 ㎡[4]. Ma 38 metrów wysokości[3] i cztery piętra[4]. Umieszczono w niej 82 otwory okienne, wybiegające na wschód, zachód i południe[5].

Brama została spalona przez wojska cudzoziemskie podczas powstania bokserów w 1900 roku, odbudowano ją w 1914 roku[7]. W 1952 i 1976 roku została poddana pracom renowacyjnym[5].

Wikimedia Commons

Na mapach: 39°53′57,0″N 116°23′29,3″E/39,899167 116,391472

Przypisy

  1. Qian Men (ang.). mytravelguide.com. [dostęp 30 stycznia 2010].
  2. 正阳门箭楼箭窗之谜 (chiń.). bjww.gov.cn. [dostęp 27 listopada 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 Zhengyang Gate (ang.). china.org.cn. [dostęp 30 stycznia 2010].
  4. 4,0 4,1 4,2 Zhengyang Gate (ang.). tour-beijing.com. [dostęp 30 stycznia 2010].
  5. 5,0 5,1 5,2 Zhengyang Gate (ang.). chinaculture.org. [dostęp 30 stycznia 2010].
  6. Wiesław Olszewski: Chiny. Zarys kultury. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2003, s. 308. ISBN 83-232-1272-4.
  7. Zhengyangmen (South-Facing Gate) (ang.). tour-china-guide.com. [dostęp 27 listopada 2010].