Zhonghuamen (Pekin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok na dawny plac Niebiańskiego Spokoju z bramą Zhonghuamen

Zhonghuamen (chiń. upr.: 中华门; chiń. trad.: 中華門; pinyin: Zhōnghuámén) – dawna, nieistniejąca już brama miejska Pekinu.

Zbudowana na początku XV wieku, za panowania cesarza Yongle, znajdowała się na centralnej arterii miejskiej, między bramami Tian’anmen i Zhengyangmen[1]. Brama usytuowana była mniej więcej pośrodku dzisiejszego placu Niebiańskiego Spokoju – wówczas był on o wiele mniejszy, a Zhonghuamen była jego południowym wejściem[2].

Pierwotnie nosiła nazwę Damingmen (大明门, Brama Wielkich Mingów), po podboju Chin przez Mandżurów w 1644 roku zmienioną na Daqingmen (大清門, Brama Wielkich Qingów)[3]. Po obaleniu monarchii i proklamowaniu republiki w 1912 roku otrzymała nazwę Zhonghuamen (Brama Chińska)[4].

Po rozpoczęciu w 1952 roku przebudowy placu Tian’anmen eksperci radzieccy przekonali Chińczyków do rzekomej konieczności wyburzenia bramy. W 1954 roku brama została rozebrana[5].

W 1976 roku na miejscu dawnej bramy wzniesione zostało mauzoleum Mao Zedonga[6].

Przypisy

  1. Zheng Jiechu: Old postcards of Peking. Beijing: Zhongguo shu ju, 2008, s. 22. ISBN 9789628785490.
  2. Xu Chengbei: Old Beijing: in the shadow of imperial throne. Beijing: Foreign Language Press, 2001, s. 18. ISBN 9787119027869.
  3. Sheng Xishan: Life and people in old Beijing : through the eyes of a painter. Beijing: Wai wen chu ban she, 1999, s. 37. ISBN 9787119021782.
  4. Zhou Shachen: Beijing old and new: a historical guide to places of interest : with descriptions of famous sites within one day's journey of Beijing. Beijing: New World Press, 1984, s. 30. ISBN 9780835113922.
  5. Hua Chongmin: Chong jian Zhongguo : cheng shi gui hua san shi nian, 1949-1979. Beijing: San lian shu dian, 2006, s. 17. ISBN 9787108023018.
  6. Frommer's Beijing. Hoboken, New York: Wiley Publishing, 2010, s. 52. ISBN 9780470525661.