Zhoukoudian
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Na mapach:
| Stanowisko człowieka pekińskiego w Zhoukoudiana |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | III, VI |
| Charakterystyka | #449 |
| Regionb | Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1987 na 11. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Zhoukoudian (chin.: 周口店; pinyin: Zhōukǒudiàn) – system jaskiń położony około 45 kilometrów na południowy zachód od Pekinu[1] w Chinach. W latach 20. i 30. XX wieku natrafiono tu na szczątki człowieka pekińskiego, a także kamienne narzędzia i kości zwierzęce, liczące od 500 do 230 tysięcy lat. Znalezione eksponaty w większości zaginęły w czasie inwazji japońskiej podczas II wojny światowej. Po wojnie wznowiono prace i część znalezionych artefaktów wystawiona jest dziś w miejscowym muzeum. Wśród eksponatów znalazły się także skamieliny prehistorycznych stworzeń. Zwiedzającym udostępnione są też pobliskie jaskinie i groty.
W 1987 roku organizacja UNESCO wpisała Zhoukoudian na listę światowego dziedzictwa.
Przypisy
- ↑ Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 330. ISBN 83-05-13407-5.
[edytuj] Bibliografia
- Chiny, seria: Praktyczny przewodnik, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2001, str. 186