ZiŁ-135

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
ZiŁ-135
ZiŁ-135
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu samochód terenowy
Historia
Prototypy październik 1958
Produkcja maj 1959
Dane techniczne
Silnik 2 silniki Ural-375 V-8, 130 kW każdy
Transmisja mechaniczna
elektromechaniczna od wersji "M"
Poj. zb. paliwa 520 l
Długość 9,27 m
Szerokość 2,80 m
Wysokość 2,53 m
Prześwit 580 mm
Masa 11570 kg
Osiągi
Prędkość 65 km/h
Zasięg 400 km
Pokonywanie przeszkód
Kąt podjazdu 57°
Dane operacyjne
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

ZiŁ-135 – duży, 8-kołowy wojskowy transporter lub samobieżna wyrzutnia artyleryjska produkowana w okresie zimnej wojny przez Związek Radziecki, począwszy od roku 1958. Jego zadaniem (w zależności od wersji) było przewożenie lub wystrzeliwanie pocisków rakietowych, głównie rakiet FROG-7 (9K52 Łuna-M) typu ziemia-ziemia. ZiŁ-135 był powszechnie eksportowany do krajów bloku wschodniego, a także do Korei Północnej.

Modyfikacje[edytuj | edytuj kod]

  • maj 1959 – ZIŁ-135B – wersja pływająca
  • 1960 ZIŁ-135I
  • maj 1960 – ZiŁ 135К – wyrzutnia 2P30
  • 4 kwietnia 1961 ZIŁ-135Ł (na bazie podwozia ZIŁ-135I)
  • 1962 – ZiŁ 135КМ
  • 1962 – ZIŁ-135ŁT
  • 4 marca 1963 – ZiŁ 135ŁM
  • 1964 – ZiŁ-135ŁTM

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]