Zielenogradsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zielenogradsk
Зеленоградск
Herb
Herb Zielenogradska
Państwo  Rosja
Obwód kaliningradzki
Populacja (2005)
• liczba ludności

12 300
Nr kierunkowy (+7) 40150
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Zielenogradsk
Zielenogradsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Zielenogradsk
Zielenogradsk
Ziemia 54°57′N 20°29′E/54,950000 20,483333Na mapach: 54°57′N 20°29′E/54,950000 20,483333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Rosja

Zielenogradsk (ros. Зеленоградск, pol. hist. Koronowo[1], Kranc[2], niem. Cranz, lit. Krantas) – miasto w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim położone 30 km na północ od Kaliningradu, centrum administracyjne rejonu zielenogradskiego.

Pierwotnie pruska wieś rybacka Cranzkuhren na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, po opanowaniu przez zakon krzyżacki otrzymała nazwę Cranz.

W XIX wieku stanowiła popularną miejscowość letniskową, szczególnie po uruchomieniu linii kolejowej do Królewca w 1885 roku. W latach 1816-1895 znana jako das königliche Bad, czyli królewski kurort. Przed II wojną światową miejscowość liczyła 6.000 mieszkańców i nie posiadała statusu miasta.

Miejscowość mało ucierpiała w czasie wojny i po ucieczce Niemców została zajęta przez Armię Czerwoną. Po wojnie Cranz wcielono do ZSRR i nadano w 1945 roku obecną nazwę i status miasta. W tym okresie miasto straciło turystów na rzecz sąsiedniego Swietłogorska, lecz odzyskało ich w ostatnich latach, stając się znów modnym miejscem wypoczynku.

Neogotycki kościół ewangelicki (obecnie prawosławny) zbudowano w latach 1897-1899. Od 1904 r. działała kaplica katolicka św. Andrzeja i klasztor elżbietanek, ponadto istniała kaplica baptystów i synagoga.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ISBN 3-520-31701-X (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966)
  • Walter Dignath, Herbert Ziesmann, Die Kirchen des Samlandes. Eine Dokumentation, Leer, Rautenberg, 1987, ISBN 3-7921-0355-9
  • Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn, Remix, 1992, ISBN 83-900155-1-X
  • Juri Iwanow, Königsberg und Umgebung, Dülmen, Laumann-Verl., 1994, ISBN 3-87466-185-7
  • Vadim Jur'evič Kurpakov, Kaliningradskaja oblast. Putevoditel, Kaliningrad, Terra Baltika, 2007, ISBN 978-5-98777-012-2

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy