Zieloni 2004

Zieloni 2004
Skrót	Zieloni
Lider	Agnieszka Grzybek, Adam Ostolski
Data założenia	6 września 2003
Adres siedziby	ul. Marszałkowska 1 lok. 160, 00-624 Warszawa
Deklarowana ideologia polityczna	zielona polityka, pacyfizm, centrolewica
Deklarowane poglądy gospodarcze	państwo opiekuńcze, ekologiczna reforma podatkowa, społeczna gospodarka rynkowa
Liczba członków	ok. 300 (czerwiec 2006)[potrzebne źródło]
Członkostwo międzynarodowe	Europejska Partia Zielonych
Młodzieżówka	Ostra Zieleń
Barwy	zieleń
Obecni posłowie	0
Obecni senatorowie	0
Obecni eurodeputowani	0
strona oficjalna

Zieloni 2004 (Zieloni) – polska partia polityczna o programie proekologicznym, pacyfistycznym i feministycznym z naciskiem na prawa człowieka, sprawiedliwość społeczną oraz zrównoważony rozwój. Powstała na kongresie założycielskim w dniach 6–7 września 2003. Zarejestrowana sądownie 23 lutego 2004. Od VII Kongresu w dn. 2-3 marca 2013 r. oficjalna nazwa partii to "Zieloni", nazwa "Zieloni 2004" pozostaje zastrzeżoną nazwą historyczną.

Program polityczny

Podobnie, jak inne partie tego nurtu na świecie, Zieloni opierają swoje poglądy na czterech filarach: ekologia, sprawiedliwość społeczna, demokracja oddolna oraz pacyfizm.

Zieloni 2004 postulują m.in.:

• zrównoważony rozwój gospodarczy, społeczny, ekologiczny
• model energetyki opartej na efektywności energetycznej i prosumenckiej energetyce odnawialnej
• sprawiedliwość społeczną i wyrównywanie nierówności
• utrzymanie rozdziału Kościołów i związków religijnych od państwa;
• prawa kobiet do legalnego przerywania ciąży;
• wprowadzenie rejestrowanych związków partnerskich (dostępnych zarówno dla osób homo-, jak i heteroseksualnych);
• politykę narkotykową opartą na edukacji i prewencji, a nie karaniu;
• utrzymanie państwowej oświaty i służby zdrowia;
• wycofanie polskiego wojska z Afganistanu;
• zrównoważone zagospodarowanie przestrzenne;
• politykę miejską opartą na usługach publicznych, aktywnej polityce mieszkaniowej, rozwoju dostępnego transportu publicznego, wspieraniu powszechnej i dostępnej edukacji, zdrowia i kultury, poszanowaniu zieleni i ekosystemów;
• zrównoważony rozwój obszarów wiejskich, rozwój rolnictwa ekologicznego, całkowite wyeliminowanie GMO.

Sprzeciwiają się przywróceniu kary śmierci oraz wprowadzeniu podatku liniowego, a także budowie elementów amerykańskich instalacji antyrakietowych w Polsce (tzw. tarcza antyrakietowa).

Program gospodarczy Zielonych opiera się na zrównoważonym rozwoju – koncepcji ekologicznej i społecznej gospodarki rynkowej. Zrównoważony rozwój zakłada integrację celów społecznych, ekologicznych i ekonomicznych m.in. poprzez realizację ekologicznej reformy podatkowej.

Zieloni domagają się skutecznego wdrażania zasady zanieczyszczający płaci. Według Zielonych wprowadzanie ekologicznej, społecznej gospodarki rynkowej przynosi także rozwój małych i średnich przedsiębiorstw oraz nowe, zielone miejsca pracy w takich sektorach gospodarki, jak energetyka odnawialna, termorenowacja, rolnictwo ekologiczne, budownictwo ekologiczne (np. domy pasywne), transport przyjazny środowisku, odmaterializowywanie produkcji itp. Zieloni sprzeciwiają się budowie elektrowni jądrowych, powołując się na istniejące w ich ocenie powody ekonomiczne i ekologiczne. Zieloni zwracają też uwagę na zagrożenia związane ze stosowaniem metody szczelinowania hydraulicznego do poszukiwania gazu z łupków.

Zieloni postulują wyrównywanie szans kobiet i mężczyzn w sferze ekonomicznej – równą płacę za wykonywanie tej samej pracy, zwiększanie udziału kobiet w zarządzaniu firmami adekwatne do poziomu wykształcenia itp. Zieloni są przeciwni budowaniu wzrostu gospodarczego na łamaniu praw człowieka i pracownika, niszczeniu środowiska czy inwestowaniu w przemysł zbrojeniowy i jądrowy.

Zieloni to partia alterglobalistyczna, popiera także wolne i otwarte oprogramowanie.

Partia popiera pogłębianie integracji europejskiej i projekt konstytucji UE bez odwołań do chrześcijaństwa w preambule.

Partia Zielonych prowadzi także kampanię na rzecz połączenia kolejowego Rail Baltica (m.in. przerzucenie na koleje tranzytowego ciężarowego transportu drogowego – "tiry na tory") i alternatywnego przebiegu europejskiej drogi ekspresowej Via Baltica, omijającego bardzo cenną przyrodniczo Dolinę Rospudy.

Historia

Założycielami Zielonych były osoby wywodzące się z różnych środowisk, zwłaszcza organizacji pozarządowych: ekologicznych, feministycznych, a także działających na rzecz praw człowieka oraz równouprawnienia mniejszości światopoglądowych, seksualnych, narodowych i innych. Większość z nich tworzyła "Grupę Referendalną Zieloni", działającą w kampanii referendalnej na rzecz przystąpienia Polski do Unii Europejskiej wiosną 2003. Rok 2004 w nazwie Zielonych wiąże się z członkostwem Polski w UE od 1 maja 2004. Partia należy do Europejskiej Partii Zielonych – ogólnoeuropejskiej partii politycznej powołanej 22 lutego 2004 w Rzymie. Zieloni ściśle współpracują z grupą Zieloni – Wolny Sojusz Europejski w Parlamencie Europejskim, której deputowani m.in. protestowali przeciwko budowie rządowego wariantu obwodnicy Augustowa przez dolinę Rospudy oraz doprowadzili do debat i przyjęcia rezolucji Parlamentu Europejskiego na temat homofobii w Polsce i całej Europie (ostatnia 26 kwietnia 2007).

Udział w wyborach

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004

Pod hasłem "Do Unii po zmiany!" partia startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. Zarejestrowała listy w 3 z 13 okręgów wyborczych. Uzyskała 16 288 głosów, co dało jej 0,27% poparcia w skali kraju i 17. miejsce spośród 21 komitetów.

Wybory parlamentarne w 2005

31 maja 2005 Zieloni zawarli porozumienie z Socjaldemokracją Polską i Unią Pracy o wspólnym starcie w wyborach parlamentarnych w 2005 (pod szyldem SDPL). Poparli również Marka Borowskiego w wyborach prezydenckich. Lista SDPL zdobyła 459 380 głosów (3,89% poparcia w skali kraju), z czego sami Zieloni uzyskali 19 644 głosów, co dało 0,17% poparcia w skali kraju (partia przyjęła regułę wystawienia po jednej osobie w okręgu wyborczym).

Wybory samorządowe w 2006

Lokalne struktury Zielonych samodzielnie decydowały o formule startu w wyborach samorządowych w 2006 (m.in. dlatego władze krajowe partii odrzuciły zaproszenie do tworzącego się bloku Lewicy i Demokratów). Samodzielna lista Zielonych w Warszawie uzyskała 11 210 głosów (1,68%) i 7. miejsce na 14. Niecały 1% poparcia uzyskały we Wrocławiu i Gdańsku współtworzone przez Zielonych z Młodymi Socjalistami komitety lokalne. W innych miastach osoby związane z partią kandydowały z list lokalnych (głównie niepartyjnych) albo koalicji LiD. W jednym przypadku (Konin) komitet "Demokraci" z udziałem Zielonych zawarł umowę o tzw. blokowaniu list z PO.

Wybory parlamentarne w 2007

W wyborach parlamentarnych w 2007 partia wystawiła czworo kandydatów do Senatu, rejestrując jednego z nich. Monika Paca uzyskała w okręgu katowickim 21 336 głosów (4,5% spośród głosujących), zajmując 8. miejsce spośród 10 kandydatów.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009

1 lutego 2009 Zieloni 2004 wraz z Socjaldemokracją Polską i Partią Demokratyczną – demokraci.pl powołali koalicję Porozumienie dla Przyszłości, która przed wyborami do Parlamentu Europejskiego 13 marca 2009 zarejestrowała Koalicyjny Komitet Wyborczy Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica. KW PdP-CentroLewica zdobył 179 602 głosy (2,44% w skali kraju), w tym 26 002 głosy oddane na kandydatów Zielonych 2004 (0,35% w skali kraju). Członkowie partii uzyskali 13 748 głosów (7,65% oddanych na listę).

Wybory prezydenckie w 2010

W wyborach prezydenckich w 2010 Zieloni 2004 poparli Grzegorza Napieralskiego w oparciu o analizę programów najważniejszych kandydatów. Kandydat SLD uzyskał w rankingu Zielonego Indeksu najwyższy wynik: 78 w skali od -200 do +200 punktów. W drugiej turze członkowie partii zachęcali do głosowania, ale nie poparli żadnego z kandydatów, wskazując na ich konserwatyzm światopoglądowy i neoliberalizm gospodarczy.

Wybory samorządowe w 2010

Przed wyborami samorządowymi w 2010 Zieloni podpisali porozumienie z SLD, Partią Kobiet, Unią Pracy i OPZZ. Zieloni startowali z list SLD m.in. w Warszawie i na Śląsku. W niektórych innych miastach, np. Bydgoszczy i Lublinie, Zieloni wystartowali w ramach innych list lewicowych.

W wyniku wyborów Zieloni zdobyli pierwsze mandaty we władzach samorządowych: 3 w radach miast i gmin (Warszawa, Opole i Kąty Wrocławskie) oraz 2 w sejmikach wojewódzkich (śląskim i zachodniopomorskim).

Wybory parlamentarne w 2011

W wyborach parlamentarnych w 2011 przedstawiciele partii ponownie znaleźli się na listach Sojuszu Lewicy Demokratycznej, jednak nie uzyskali żadnego mandatu w Sejmie.

Przewodniczące i przewodniczący

W Zielonych od kół do Zarządu Krajowego obowiązuje zasada parytetu płci, a przewodniczy zawsze jednocześnie kobieta i mężczyzna (dwoje przewodniczących, do marca 2008 nazywanych "współprzewodniczącymi").

Przewodniczące:

• Magdalena Mosiewicz – od września 2003 do marca 2008
• Agnieszka Grzybek – od marca 2008 do kwietnia 2010
• Małgorzata Tkacz-Janik – od kwietnia 2010 do grudnia 2011
• Agnieszka Grzybek – od grudnia 2011

Przewodniczący:

• Jacek Bożek – od września 2003 do listopada 2004
• Dariusz Szwed – od listopada 2004 do grudnia 2011
• Radosław Gawlik – od grudnia 2011 do marca 2013
• Adam Ostolski – od marca 2013

Kongresy Zielonych

• Kongres Założycielski, 6–7 września 2003, Warszawa

Kongres przyjął Zielony Manifest, będący podstawowym dokumentem programowym powstającej partii.

• I Kongres, 12–14 listopada 2004, Gdańsk
• II Kongres, 24–26 lutego 2006, Katowice
• III Kongres, 1–2 marca 2008, Warszawa

Kongres przyjął poprawki do statutu, zastępując określenia "współprzewodniczący" i "współprzewodnicząca" ich krótszymi wersjami. Zieloni przyjęli również kilka stanowisk dotyczących polityki zagranicznej, m.in. w sprawie wycofania wojska z Iraku i Afganistanu oraz sprzeciwu wobec tarczy antyrakietowej.

• IV Kongres, 16–18 kwietnia 2010, Warszawa

Kongres przyjął cztery uchwały programowe: w sprawie ordynacji wyborczej, priorytetów polityki społecznej, polityki zdrowotnej i polityki edukacyjnej.

• Kongres Programowy, 2–3 września 2011, Warszawa

Kongres przyjął pięć uchwał programowych, dotyczących: zielonej gospodarki, ochrony praw pracowniczych, polityki energetyczno-klimatycznej, świeckiego państwa i polityki kulturalnej.

• VI Kongres Sprawozdawczo-Wyborczy, 2–4 grudnia 2011, Warszawa

Kongres wybrał nowe władze partii.

• VII Kongres Sprawozdawczo-Wyborczy, 2–3 marca 2013, Warszawa. Kongres wybrał nowe władze partii, przyjął również dwie uchwały programowe, dotyczącą polityki europejskiej oraz polityki wspierania odnawialnych źródeł energii.

Zobacz też

• Porozumienie dla Przyszłości
• Partie polityczne Polski

Bibliografia

• Program wyborczy Zielonych 2004 z 2005

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona partii