Zieloni 2004
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: ucywilizować sekcję programową pod kątem WP:NPOV i WP:CWNJ, z hasła nie wynika obecnie (uniemożliwia wnioski brak źródeł), czy jest to program polskiej bądź co bądź niszowej organizacji (brak źródeł), czy też ogólnie ugrupowań zielonych – w tym drugim przypadku to nie to hasło. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Zieloni 2004 | |
| Skrót | Zieloni |
| Lider | Agnieszka Grzybek, Radosław Gawlik |
| Data założenia | 6 września 2003 |
| Adres siedziby | ul. Piękna 64 a, lok. 11, 00-672 Warszawa |
| Ideologia polityczna | zielona polityka, pacyfizm, centrolewica |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
państwo opiekuńcze, ekologiczna reforma podatkowa |
| Liczba członków | ok. 300 (czerwiec 2006)[potrzebne źródło] |
| Członkostwo międzynarodowe |
Europejska Partia Zielonych |
| Młodzieżówka | Ostra Zieleń |
| Barwy | zieleń |
| Obecni posłowie | 0 |
| Obecni senatorowie | 0 |
| Obecni eurodeputowani | 0 |
| strona oficjalna | |
Zieloni 2004 (Zieloni) – polska partia polityczna o programie proekologicznym, pacyfistycznym i feministycznym z naciskiem na prawa człowieka, sprawiedliwość społeczną oraz zrównoważony rozwój. Powstała na kongresie założycielskim w dniach 6–7 września 2003. Zarejestrowana sądownie 23 lutego 2004.
Spis treści |
[edytuj] Program polityczny
Podobnie jak inne partie tego nurtu na świecie, Zieloni opierają swoje poglądy na czterech filarach: ekologia, sprawiedliwość społeczna, demokracja oddolna oraz pacyfizm. Niektórzy uważają, że profil polityczny Zielonych wykracza poza typowe XX-wieczne podziały ideowe ("ani z lewej, ani z prawej"), według innych Zieloni są przedstawicielami Nowej Lewicy.[potrzebne źródło]
Zieloni 2004 postulują m.in.:
- rozdział Kościołów i związków religijnych od państwa;
- prawa kobiet do legalnego przerywania ciąży;
- wprowadzenie rejestrowanych związków partnerskich (dostępnych zarówno dla osób homo-, jak i heteroseksualnych);
- politykę narkotykową opartą na edukacji i prewencji, a nie karaniu;
- utrzymanie państwowej oświaty i służby zdrowia;
- wycofanie polskiego wojska z Afganistanu.
Sprzeciwiają się przywróceniu kary śmierci oraz wprowadzeniu podatku liniowego, a także budowie elementów amerykańskich instalacji antyrakietowych w Polsce (tzw. tarcza antyrakietowa).
Program gospodarczy Zielonych opiera się na koncepcji ekologicznej i społecznej gospodarki rynkowej, czyli wdrażaniu zrównoważonego rozwoju. Zrównoważony rozwój zakłada integrację celów społecznych, ekologicznych i ekonomicznych m.in. poprzez realizację ekologicznej reformy podatkowej.
Zieloni domagają się skutecznego wdrażania zasady zanieczyszczający płaci. Wprowadzanie ekospołecznej gospodarki rynkowej przynosi także rozwój małych i średnich przedsiębiorstw oraz nowe, zielone miejsca pracy w takich sektorach gospodarki jak energetyce odnawialnej, termorenowacji, rolnictwie ekologicznym, budownictwie ekologicznym (np. domy bezemisyjne), transporcie przyjaznym środowisku, "przemyśle" odmaterializowywania gospodarki itp. Zieloni sprzeciwiają się budowie elektrowni jądrowych, powołując się na istniejące w ich ocenie powody ekonomiczne i ekologiczne.
Zieloni postulują wyrównywanie szans kobiet i mężczyzn w sferze ekonomicznej – równą płacę za wykonywanie tej samej pracy, zwiększanie udziału kobiet w zarządzaniu firmami adekwatne do poziomu wykształcenia itp. Zieloni są przeciwni budowaniu wzrostu gospodarczego na łamaniu praw człowieka i pracownika, niszczeniu środowiska czy inwestowaniu w przemysł zbrojeniowy i jądrowy.
Zieloni to partia alterglobalistyczna, popiera także wolne i otwarte oprogramowanie.
Partia popiera pogłębianie integracji europejskiej i projekt konstytucji UE bez odwołań do chrześcijaństwa w preambule.
Partia Zielonych prowadzi także kampanię[potrzebne źródło] na rzecz połączenia kolejowego Rail Baltica (m.in. przerzucenie na koleje tranzytowego ciężarowego transportu drogowego – "tiry na tory") i alternatywnego przebiegu europejskiej drogi ekspresowej Via Baltica, omijającego bardzo cenną przyrodniczo Dolinę Rospudy.
[edytuj] Historia
Założycielami Zielonych były osoby wywodzące się z różnych środowisk, zwłaszcza organizacji pozarządowych: ekologicznych, feministycznych, a także działających na rzecz praw człowieka oraz równouprawnienia mniejszości światopoglądowych, seksualnych, narodowych i innych. Większość z nich tworzyła "Grupę Referendalną Zieloni", działającą w kampanii referendalnej na rzecz przystąpienia Polski do Unii Europejskiej wiosną 2003. Rok 2004 w nazwie Zielonych wiąże się z członkostwem Polski w UE od 1 maja 2004. Partia należy do Europejskiej Partii Zielonych – ogólnoeuropejskiej partii politycznej powołanej 22 lutego 2004 w Rzymie. Zieloni ściśle współpracują z grupą Zieloni – Wolny Sojusz Europejski w Parlamencie Europejskim, której deputowani m.in. protestowali przeciwko budowie rządowego wariantu obwodnicy Augustowa przez dolinę Rospudy oraz doprowadzili do debat i przyjęcia rezolucji Parlamentu Europejskiego na temat homofobii w Polsce i całej Europie (ostatnia 26 kwietnia 2007).
[edytuj] Udział w wyborach
[edytuj] Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004
Pod hasłem "Do Unii po zmiany!" partia startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. Zarejestrowała listy w 3 z 13 okręgów wyborczych. Uzyskała 16 288 głosów, co dało jej 0,27% poparcia w skali kraju i 17. miejsce spośród 21 komitetów.
[edytuj] Wybory parlamentarne w 2005
31 maja 2005 Zieloni zawarli porozumienie z Socjaldemokracją Polską i Unią Pracy o wspólnym starcie w wyborach parlamentarnych w 2005 (pod szyldem SDPL). Poparli również Marka Borowskiego w wyborach prezydenckich. Lista SDPL zdobyła 459 380 głosów (3,89% poparcia w skali kraju), z czego sami Zieloni uzyskali 19 644 głosów, co dało 0,17% poparcia w skali kraju (partia przyjęła regułę wystawienia po jednej osobie w okręgu wyborczym).
[edytuj] Wybory samorządowe w 2006
Lokalne struktury Zielonych samodzielnie decydowały o formule startu w wyborach samorządowych w 2006 (m.in. dlatego władze krajowe partii odrzuciły zaproszenie do tworzącego się bloku Lewicy i Demokratów). Samodzielna lista Zielonych w Warszawie uzyskała 11 210 głosów (1,68%) i 7. miejsce na 14. Niecały 1% poparcia uzyskały we Wrocławiu i Gdańsku współtworzone przez Zielonych z Młodymi Socjalistami komitety lokalne. W innych miastach osoby związane z partią kandydowały z list lokalnych (głównie niepartyjnych) albo koalicji LiD. W jednym przypadku (Konin) komitet "Demokraci" z udziałem Zielonych zawarł umowę o tzw. blokowaniu list z PO.
[edytuj] Wybory parlamentarne w 2007
W wyborach parlamentarnych w 2007 partia wystawiła czworo kandydatów do Senatu, rejestrując jednego z nich. Monika Paca uzyskała w okręgu katowickim 21 336 głosów (4,5% spośród głosujących), zajmując 8. miejsce spośród 10 kandydatów.
[edytuj] Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009
1 lutego 2009 Zieloni 2004 wraz z Socjaldemokracją Polską i Partią Demokratyczną – demokraci.pl powołali koalicję Porozumienie dla Przyszłości, która przed wyborami do Parlamentu Europejskiego 13 marca 2009 zarejestrowała Koalicyjny Komitet Wyborczy Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica. KW PdP-CentroLewica zdobył 179 602 głosy (2,44% w skali kraju), w tym 26 002 głosy oddane na kandydatów Zielonych 2004 (0,35% w skali kraju). Członkowie partii uzyskali 13 748 głosów (7,65% oddanych na listę).
[edytuj] Wybory prezydenckie w 2010
W wyborach prezydenckich w 2010 Zieloni 2004 poparli Grzegorza Napieralskiego w oparciu o analizę programów najważniejszych kandydatów. Kandydat SLD uzyskał w rankingu Zielonego Indeksu najwyższy wynik: 78 w skali od -200 do +200 punktów[1]. W drugiej turze członkowie partii zachęcali do głosowania, ale nie poparli żadnego z kandydatów, wskazując na ich konserwatyzm światopoglądowy i neoliberalizm gospodarczy[2].
[edytuj] Wybory samorządowe w 2010
Przed wyborami samorządowymi w 2010 Zieloni podpisali porozumienie z SLD, Partią Kobiet, Unią Pracy i OPZZ[3]. Zieloni startowali z list SLD m.in. w Warszawie[4] i na Śląsku[5]. W niektórych innych miastach, np. Bydgoszczy i Lublinie, Zieloni wystartowali w ramach innych list lewicowych[6][7].
W wyniku wyborów Zieloni zdobyli pierwsze mandaty we władzach samorządowych: 3 w radach miast i gmin (Warszawa, Opole i Kąty Wrocławskie) oraz 2 w sejmikach wojewódzkich (śląskim i zachodniopomorskim)[8].
[edytuj] Wybory parlamentarne w 2011
W wyborach parlamentarnych w 2011 przedstawiciele partii ponownie znaleźli się na listach Sojuszu Lewicy Demokratycznej, jednak nie uzyskali żadnego mandatu w Sejmie.
[edytuj] Przewodniczące i przewodniczący
W Zielonych od kół do Zarządu Krajowego obowiązuje zasada parytetu płci, a przewodniczy zawsze jednocześnie kobieta i mężczyzna (dwoje przewodniczących, do marca 2008 nazywanych "współprzewodniczącymi").
Przewodniczące:
- Magdalena Mosiewicz – od września 2003 do marca 2008
- Agnieszka Grzybek – od marca 2008 do kwietnia 2010
- Małgorzata Tkacz-Janik – od kwietnia 2010 do grudnia 2011
- Agnieszka Grzybek – od grudnia 2011
Przewodniczący:
- Jacek Bożek – od września 2003 do listopada 2004
- Dariusz Szwed – od listopada 2004 do grudnia 2011
- Radosław Gawlik – od grudnia 2011
[edytuj] Kongresy Zielonych
- Kongres Założycielski, 6–7 września 2003, Warszawa
Kongres przyjął Zielony Manifest, będący podstawowym dokumentem programowym powstającej partii[9].
- I Kongres, 12–14 listopada 2004, Gdańsk
- II Kongres, 24–26 lutego 2006, Katowice
- III Kongres, 1–2 marca 2008, Warszawa
Kongres przyjął poprawki do statutu, zastępując określenia "współprzewodniczący" i "współprzewodnicząca" ich krótszymi wersjami. Zieloni przyjęli również kilka stanowisk dotyczących polityki zagranicznej, m.in. w sprawie wycofania wojska z Iraku i Afganistanu oraz sprzeciwu wobec tarczy antyrakietowej[10].
- IV Kongres, 16–18 kwietnia 2010, Warszawa
Kongres przyjął cztery uchwały programowe: w sprawie ordynacji wyborczej, priorytetów polityki społecznej, polityki zdrowotnej i polityki edukacyjnej[11].
- Kongres Programowy, 2–3 września 2011, Warszawa
Kongres przyjął pięć uchwał programowych, dotyczących: zielonej gospodarki, ochrony praw pracowniczych, polityki energetyczno-klimatycznej, świeckiego państwa i polityki kulturalnej[12].
- V Kongres, 2–4 grudnia 2011, Warszawa
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wspieramy progresywną politykę, walczymy z konserwatywną prawicą. zieloni2004.pl, 18 czerwca 2010. [dostęp 28 lipca 2010].
- ↑ Zieloni o II turze wyborów prezydenckich: Nie popieramy żadnego z kandydatów!. zieloni2004.pl, 29 czerwca 2010. [dostęp 28 lipca 2010].
- ↑ Agata Kondzińska: SLD: Bomba poszła w górę. wyborcza.pl, 9 października 2010. [dostęp 9 października 2010].
- ↑ Warszawscy Zieloni w koalicji z SLD chcą budować miasto na ludzką skalę. zieloni2004.pl, 8 października 2010. [dostęp 9 października 2010].
- ↑ Zieloni i Partia Kobiet na listach wraz z SLD. onet.pl, 30 września 2010. [dostęp 9 października 2010].
- ↑ Grażyna Ciemniak kandydatką na prezydenta Bydgoszczy. "Gazeta Pomorska", 18 września 2010. [dostęp 13 listopada 2010].
- ↑ Sławomir Skomra: Izabella Sierakowska stworzy nowy festiwal. "Gazeta Wyborcza", 18 września 2010. [dostęp 13 listopada 2010].
- ↑ Zieloni weszli do samorządów!. zieloni2004.pl, 23 listopada 2010. [dostęp 25 listopada 2010].
- ↑ Zielony Manifest. zieloni2004.pl, 6–7 września 2003. [dostęp 28 lipca 2010].
- ↑ Bartłomiej Kozek, Karolina Jankowska: III Kongres Zielonych 2004. lewica.pl, 3 marca 2008. [dostęp 28 lipca 2010].
- ↑ Nowe władze, nowy program. zieloni2004.pl, 19 kwietnia 2010. [dostęp 28 lipca 2010].
- ↑ II Kongres Programowy za nami!. zieloni2004.pl, 5 września 2011. [dostęp 7 września 2011].