Ziemia, planeta ludzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ziemia, planeta ludzi (Ziemia, ojczyzna ludzi[1]) – utwór francuskiego pisarza Antoine de Saint-Exupéry, opublikowany po raz pierwszy w 1939 pod oryginalnym tytułem Terre des hommes. Książkę autor zadedykował swemu koledze lotnikowi, Henrykowi Guillaumet.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z książki

Saint-Exupéry od wczesnej młodości był zafascynowany lotnictwem i już jako 21-latek zdobył kwalifikacje pilota wojskowego. W okresie międzywojennym pracował w towarzystwie lotniczym, latając na pionierskich szlakach w różnych regionach świata (Argentyna, Afryka Północna). Wykonywana praca wywarła ogromne piętno na twórczości Francuza, najczęściej stanowiąc jej fabularną podstawę.


Ziemia, planeta ludzi, jak większość jego utworów, została oparta na osobistych doświadczeniach autora lub jego kolegów. Na jej treść składa się kilka opowieści (kolejno Linia, Koledzy, Samolot, Samolot i planeta, Oaza, Na pustyni, W sercu pustyni, Ludzie), najważniejsza jej część została poświęcona przymusowemu lądowaniu i pobytowi na pustyni, podczas którego dwaj rozbitkowie bohatersko walczą o życie, mimo narastającego pragnienia i ogarniającego ich zwątpienia. Ratuje ich samotny Beduin.

Ziemia, planeta ludzi jest dziełem trudnym do sklasyfikowania pod względem gatunkowym. Nie jest ani powieścią, ani reportażem. Posiada cechy pamiętnika, ale także filozoficznego eseju – jednolitą strukturę nadaje jej poetycki styl narracji. Tak więc Ziemia nie jest suchą relacją podróżniczą lub barwną powieścią awanturniczą, a staje się niemal moralitetem, w którym autor daje wyraz swemu przekonaniu o potrzebie ludzkiej solidarności.

Francuza fascynuje świat widziany z wysokości kilku kilometrów, gdy jedynym co może dostrzec pilot jest pojedyncze światełko, na chwilę dające iluzję wspólnoty z innymi ludźmi – tak naprawdę człowiek w samolocie pozostaje nadal samotny. Odległość staje się symbolem ludzkiego egoizmu, odtrącenia, a Saint-Exupéry, kierując się zasadami solidarności ludzkiej, apeluje o podtrzymywanie więzi międzyludzkich. To jedna z przyczyn światowej sławy tak pisarza, jak i samej Ziemi, planety ludzi, uważanej za jedno z ważniejszych dzieł w jego dorobku.


National Geographic Adventure uwzględnił "Ziemię, planetę ludzi" na liście 100 najlepszych książek przygodowych.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]