Ziemia Święta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy terminu geograficznego. Zobacz też: kwartalnik Ziemia Święta.
Mapa z 1759 przedstawiająca Ziemię Świętą

Ziemia Święta − termin pochodzący z Biblii, oznaczający Palestynę i Izrael jako miejsca rozgrywania się wydarzeń Starego i Nowego Testamentu. Od średniowiecza jest używany powszechnie przez chrześcijan[1], ale także w judaizmie i islamie.

Ziemia Święta jest celem licznych pielgrzymek. Jej opisy można znaleźć w wielu relacjach pielgrzymów starożytnych i współczesnych (np. Pątniczki Egerii (IV w.)[2], Pielgrzyma z Bordeaux (IV w.)[3], Anonima z Piacenzy (VI w.)[4], Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, zwanego Sierotką (XVI w.)[5][6], Maksymiliana Bawarskiego (XIX w.)[7], Juliusza Słowackiego (XIX w.)[8][9], Zofii Kossak-Szczuckiej (XX w.)[10][11].

Różne odłamy chrześcijaństwa mają swoje odpowiednie instytucje, patriarchaty jerozolimskie, spełniające funkcję opieki nad Ziemią Świętą. W swoich oficjalnych nazwach odwołują się one do terminu Ziemia Święta. Z ramienia Kościoła katolickiego franciszkanie należący do prowincji nazywanej Kustodią Ziemi Świętej są oficjalnymi stróżami Miejsc Świętych związanych z wydarzeniami Nowego Testamentu[12]. Istnieje ona od XIV wieku na terenie kilku krajów Bliskiego Wschodu.

Często Ziemia Święta jest terminem oznaczającym część Bliskiego Wschodu w której skład wchodzą państwa: Liban, Syria, Izrael wraz z Palestyną, Jordania, część Egiptu z Górą Synaj, niekiedy nawet południowa Turcja.

Przypisy

  1. Encyklopedia PWN: Ziemia Święta (pol.). [dostęp 2015-04-29].
  2. Eteria: Pielgrzymka do miejsc świętych. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej, tł. W. Szołdrski CSsR, oprac. A. Bogucki OP, 1970.
  3. Pielgrzym z Bordeaux, Opis podróży z Boreaux do Jerozolimy, [w:] Piotr Iwaszkiewicz (red.): Do Ziemi Świętej. Najstarsze opisy pielgrzymek do Ziemi Świętej IV-VIII w.. Kraków: 2010, s. 64-76. ISBN 978-83-7505-183-4.
  4. Anonim z Piacenzy, Opis pielgrzymki do Ziemi Świętej, [w:] Piotr Iwaszkiewicz (red.): Do Ziemi Świętej...,. s. 200-236.
  5. Mikołaj Krzysztof Radziwiłł: Peregrynacja do Ziemi Świętej (1582-1584). Kraków: [w] Archiwum do dziejów literatury i oświaty w Polsce, t. XV, cz. II, 1925.
  6. Juliusz Słowacki: Preliminaria peregrynacji do Ziemi Świętej J. O. Księcia Radziwiłła Sierotki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy PAX, 1959.
  7. Maximilian in Bayern: Wanderung nach dem Orient im Jahre 1838. München: Verlag von Georg Franz, 1839, s. 272. Tekst dostępny w Google eBook: Wanderung nach dem Orient im jahre 1838 (niem.). [dostęp 2015-04-30].
  8. Juliusz Słowacki: Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu. Warszawa: NetPress Digital Sp. z o.o., 2008. ISSN 978-83-284-6648-7.
  9. Maria Kalinowska: Juliusza Słowackiego "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu". Glosy. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2011, s. 420. ISBN 978-83-7453-066-8.
  10. Zofia Kossak: Pątniczym szlakiem. Wrażenia z pielgrzymki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy PAX, 1959, s. 228.
  11. Z najnowszych opisów pielgrzymki do Ziemi Świętej, zob. Henryk Pietras SJ: Duchowa pielgrzymka do Ziemi Świętej. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2012, s. 144. ISBN 978-83-7767-119-1. Jacek Święcki: Na ziemi świętej. Tam gdzie ziemia dotyka nieba. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2012, s. 256. ISBN 978-83-7767-060-6.
  12. Enciclopedia Treccani: Custodia di Terra Santa (wł.). [dostęp 2015-04-29].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]