Ziemia Wiktorii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa Ziemi Wiktorii (południe jest u góry mapy)

Ziemia Wiktorii (ang. Victoria Land) – obszar Antarktydy, położony nad Morzem Rossa, na zachód od Ziemi Wilkesa. Jest to część Antarktydy położona najbliżej Nowej Zelandii i uznawana jest przez nią za część Dependencji Rossa.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Jest to górzysty obszar - niektóre szczyty Gór Transantarktycznych przekraczają wysokość 4000 m n.p.m. Najwyższy z nich to Góra Listera w Paśmie Towarzystwa Królewskiego - 4025 m n.p.m. Na Ziemi Wiktorii znajdują się także wulkany, spośród których Mount Melbourne (2732 m n.p.m.) wybuchał ostatnio na przełomie XIX i XX wieku[1].

U wybrzeża Ziemi Wiktorii znajduje się wulkaniczna Wyspa Rossa.

Obecność ludzka[edytuj | edytuj kod]

Do pierwszych badaczy tego obszaru zaliczyć można Jamesa Clarka Rossa i Douglasa Mawsona. Znajdują się tutaj stacje naukowo-badawcze: całoroczna Jang Bogo (koreańska) i sezonowe: Gondwana (niemiecka) i Zucchelli (włoska), wszystkie w Zatoce Terra Nova, oraz sezonowa rosyjska stacja Leningradskaja.

Jej nazwa została nadana na cześć brytyjskiej królowej Wiktorii.

Znajdują się tam m.in. McMurdo Dry Valleys, doliny pozbawione lodowców, gdzie znajdują się niewielkie jeziora i rzeki.

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Melbourne (ang.). Global Volcanism Program. [dostęp 2014-10-25].