Zilpa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zilpa (hebr. זִלְפָּה „Wiotczejąca[1]) – postać biblijna z Księgi Rodzaju. Niewolnica Lei, której została podarowana przez ojca w dniu zamążpójścia (Rdz 29,24). Została nałożnicą Jakuba, dając mu dwóch synów: Gada i Asera (Rdz 30,9-13).

Przypisy

  1. John Baldock: Kobiety w Biblii. Warszawa: Bellona, 2008, s. 52.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne. Warszawa: Iskry, 1983.