Ziusudra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ziusudra (sum. zi-u4-sud-ra, tłum. „życie długich dni”[1]) – bohater historii o potopie w jej sumeryjskiej wersji, zapisanej na jednej, mocno uszkodzonej tabliczce, pochodzącej najprawdopodobniej z końca okresu starobabilońskiego[2]. Zachowany w jednej trzeciej tekst utworu jest pierwotną historią o potopie znaną z akadyjskiego Eposu o Gilgameszu. Bogowie decydują się spuścić potop, „aby zniszczyć nasienie ludzkości”. Jednemu z bogów, Enkiemu, robi się żal rodzaju ludzkiego i instruuje Ziusudrę, króla miasta Szuruppag (akad. Szuruppak), jak ma zbudować wielką łódź, w której będzie mógł przetrwać potop. Po uratowaniu się Ziusudra składa ofiarę dziękczynną, otrzymuje od bogów życie wieczne i zamieszkuje w odległym kraju Dilmun.

Przypisy

  1. Maureen Kovacs, The Epic of Gilgamesh, Stanford University Press, Stanford 1989, s. xxvii
  2. K. Szarzyńska, Mity ..., s. 136

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Ziusudra, [w:] Jeremy Black, Anthony Green, Słownik mitologii Mezopotamii, Wydawnictwo "Książnica", Katowice 1998, s. 232-233.
  • Krystyna Szarzyńska, Mity sumeryjskie, seria Antologia Literatury Mezopotamskiej, Wydawnictwo AGADE, Warszawa 2000 (polskie tłumaczenie sumeryjskiej opowieści o potopie znajduje się na s. 136-140).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]