Ziuta Buczyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ziuta Buczyńska
Ziuta Buczyńska-1938-NAC.jpg
Imiona i nazwisko Józefa Buczyńska, z domu Wołosz
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1910
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 grudnia 2002
Siedlce
Narodowość polska
Dziedzina sztuki taniec
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ziuta Buczyńska (właśc. Józefa, z domu Wołosz, ur. 13 marca 1910 r. w Warszawie, zm. 8 grudnia 2002 r. w Siedlcach) – polska tancerka, działaczka na rzecz kultury. Honorowa obywatelka Miasta Siedlce, jedna z ulic miasta nosi jej imię.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ojciec pracował na kolei, a matka prowadziła dom. W Siedlcach ukończyła gimnazjum im. Królowej Jadwigi. W wieku 18 lat wyszła za mąż i oboje z mężem przenieśli się do Warszawy, gdzie rozpoczęła naukę w Szkole Tańca i Rytmiki Janiny Mięczynskiej.

W roku 1933, na I Międzynarodowym Konkursie Tańca Artystycznego w Warszawie, otrzymała nagrodę ufundowaną przez Towarzystwo Sztuk Pięknych w Warszawie za najlepiej wykonane tańce ludowe. W roku 1934, na II Międzynarodowym Konkursie tańca artystycznego w Wiedniu, zdobyła pierwszą nagrodę – ten fakt postawił ją w gronie czołowych tancerek świata.

W roku 1935 studiowała w Monachium na dwóch wybitnych uczelniach – Gunter-Schule i Baiett-Godlewski[potrzebne źródło].

W roku 1936 uczestniczyła w imprezach towarzyszących Igrzyskom Olimpijskim w Berlinie. Do końca 1936 r. i na początku 1937 roku dała tournée artystyczne po Europie, m.in. w Sztokholmie, Warszawie, Berlinie, Belgradzie, Zagrzebiu i Budapeszcie, Rydze i Wilnie. W kwietniu 1937 r., z polską grupą baletową Jana Cieplińskiego, występowała w Czechosłowacji, na Węgrzech i w Niemczech, i na koniec w wielu miastach Polski.

W latach 1938–1939 występowała wielokrotnie na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. Pojechała też do Paryża na otwarcie Polskiego Pawilonu na Wystawie Międzynarodowej.

Przez całą okupację mieszkała z mężem w Warszawie – do momentu wybuchu powstania warszawskiego. Po stłumieniu powstania męża wywieziono do Niemiec, zaś Buczyńską do obozu przejściowego w Pruszkowie. Z tego obozu, po kilku miesiącach, wróciła do matki, do Siedlec – jej dom w Warszawie już nie istniał.

Po zakończeniu wojny rozpoczęła pracę pedagogiczną w Siedlcach z dziećmi, młodzieżą i potem z dorosłymi. Jednocześnie występowała jako solistka, tańcząc zarówno na scenie siedleckiej, jak i jeżdżąc po Polsce. Prowadziła zajęcia taneczne w Siedleckim Domu Kultury (z którym była związana jako jego pracownik do momentu przejścia na emeryturę), w jednostce wojskowej, siedleckiej Szkole Muzycznej i różnych ogniskach i szkółkach tanecznych.

W roku 1962, wraz z muzykiem Konstantym Domagałą i polonistką Ireną Gawryjołek, utworzyli Zespół Pieśni i Tańca „PODLASIE”, którego choreografem była przez wiele pierwszych lat jego istnienia. Ziuta Buczyńska jest autorką szeregu układów choreograficznych tego zespołu.

Za działalność kulturalną na terenie Siedlec była odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz innymi odznaczeniami, dyplomami i nagrodami Ministra Kultury i Sztuki. W Muzeum Siedlec jej zdjęcia i notki biograficzne są umieszczone w ramach stałej ekspozycji muzealnej. W roku 1997 Rada Miast Siedlec przyznała Buczyńskiej tytuł Honorowego Obywatela Siedlec.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • uzasadnienie nadania nazwy ulicy w Siedlcach