Zivilgesetzbuch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zivilgesetzbuch, ZGB - szwajcarski Kodeks cywilny. Uchwalony w 1907, wszedł w życie w 1912. Opracowany przez Eugena Hubera. ZGB uchodzi za modelową kodyfikację prawa cywilnego, był wielokrotnie recypowany w krajach kodyfikujących prawo cywilne. Autorzy potrafili pogodzić tradycje rodzimego sięgającego jeszcze średniowiecza prawa ze zdobyczami XIX wiecznej nauki recypowanego prawa rzymskiego. Mimo że rozwiązania kodeksu są dostosowane do sytuacji społeczno-gospodarczej kapitalizmu w dobie powszechnej industrializacji uwzględniają jednak interesy drobnych posiadaczy. Kodeks jest napisany prostym wręcz familiarnym językiem, artykuły są krótkie i dają tylko ogólne wskazówki (każdy artykuł jest opatrzony notą na marginesie). Kodeks nie nadużywa też klauzul generalnych. Pod wpływem szkoły wolnego prawa kodyfikacja ta nakazywała sędziemu, w wypadku luki w prawie, orzekać według zasad, które sam by ustanowił będąc prawodawcą. W praktyce jednak sędziowie szwajcarscy nie korzystają z tej "furtki interpretacyjnej". ZGB zamyka epokę tzw. wielkich kodyfikacji będąc najdoskonalszą z nich.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

ZGB przyjął systematykę będącą połączeniem schematu personae-res-actiones oraz systemu pandektowego. Przypomina pod tym względem BGB i podobnie jak on posiada również pięć ksiąg:

  • niewyodrębniona część ogólna - pierwsze 10 artykułów
  • Księga pierwsza Prawo osobowe
  • Księga druga Prawo rodzinne
  • Księga trzecia Prawo spadkowe
  • Księga czwarta Prawo rzeczowe
  • Księga piąta Kodeks zobowiązań (dodana później, w 1912 r.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]