Zlewka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zlewka - płaskodenne, cylindryczne naczynie laboratoryjne ogólnego użytku.

Zlewka o poj. 600 ml
Zlewki i krystalizator

Typowa zlewka przypomina kształtem szklankę, jest jednak wykonana z odpornego na nagłe zmiany temperatury szkła borokrzemianowego i ma lekko zaokrąglone połączenie dna ze ściankami, aby uniknąć naprężeń i pęknięć przy ogrzewaniu. Rzadziej spotyka się zlewki wykonane z tworzyw sztucznych. Większość zlewek posiada "dzióbek" ułatwiający przelewanie płynów, oraz orientacyjną skalę objętości. Pojemność zlewek jest bardzo zróżnicowana, od kilku mililitrów do kilku litrów.

Stosunek średnicy dna do wysokości ścianek bocznych zlewek zmienia się w bardzo szerokim zakresie - od ok. 3:1 (krystalizatory) do 1:5 (zlewki wysmukłe).

Zlewki są stosowane w laboratorium do wielu celów:

  • zlewki o średniej proporcji średnicy dna do wysokości ścianek (A na obrazku) mają najbardziej uniwersalny charakter i są stosowane do rozmaitych celów - od przygotowywania roztworów i zgrubnego odmierzania objętości substratów, poprzez prowadzenie w nich prostych reakcji i testów, aż do zbierania w nich zużytych odczynników.
  • zlewki smukłe, czyli wąskie i o wysokich ściankach (B na obrazku) są najczęściej wykorzystywane przy miareczkowaniu.
  • zlewki płaskie (C na obrazku) są często nazywane krystalizatorami, gdyż najczęściej są stosowane do przeprowadzania krystalizacji, choć często stosuje się je także jako naczynia do łaźni grzejnych. Zlewki płaskie zazwyczaj nie posiadają skali.