Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zmartwychwstańcy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zmartwychwstańcy
Dewiza: Prawdą i Miłością (Veritate et Caritate)
Herb zakonu
Pełna nazwa Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa
Nazwa łacińska Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi
Skrót zakonny CR
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Bogdan Jański
oraz współzałożyciele: ks. Piotr Semenenko i ks. Hieronim Kajsiewicz
Data założenia 17 lutego 1836
Data zatwierdzenia 1888
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, pot. zmartwychwstańcy (dawniej rezurekcjoniści), Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi (CR) – międzynarodowa męska wspólnota zakonna, złożona z księży, braci zakonnych i stałych diakonów[1].

Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa dało Kościołowi 1 arcybiskupa i 5 biskupów[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1832 Adam Mickiewicz z Bogdanem Jańskim zorganizowali miejsce spotkań dla polskiej emigracji i intelektualistów francuskich; w dwa lata później założyciel Zgromadzenia przeżył nawrócenie i erygował stowarzyszenie Braci Zjednoczonych, a w 1835 bractwo Służby Narodowej. 17 lutego 1836 prace zaowocowały utworzeniem wspólnoty, która poprzez pokutę, modlitwę, kierownictwo duchowe i głoszenie Misterium Paschalnego w ramach wspólnot parafialnych ma przeciwdziałać wpływom pogańskim i propagowanie wychowania chrześcijańskiego.

Kościół świętego Sebastiana za murami

Po śmierci B. Jańskiego (2 lipca 1840) jego dzieło kontynuowali ks. Piotr Semenenko i ks. Hieronim Kajsiewicz: w niedzielę wielkanocną, 27 marca 1842 r., złożone zostały pierwsze śluby zakonne w katakumbach kościoła św. Sebastiana w Rzymie, a pierwsza Reguła została napisana w wielkim poście 1842 roku i stała się podstawą życia Wspólnoty i osobistego uświęcenia. Konstytucja Zgromadzenia była zatwierdzona w 1860 roku.

Nazwa Zgromadzenia pochodzi od dzwonów Wielkanocnego Alleluja, które brzmiały, kiedy siedmiu członków złożyło śluby zakonne we wspólnocie i wychodziło z katakumb[3].

Patronami zgromadzenia są Matka Boża i św. Kajetan z Thieny.

W Polsce Zgromadzenie działa od 1880 r. Stolica Apostolska zatwierdziła działalność wspólnoty 10 marca 1888 r.

Istnieje też żeńska gałąź Zgromadzenia, założona przez Celinę Chludzińską Borzęcką wraz z córką Jadwigą i zatwierdzona jako zgromadzenie kontemplacyjno-czynne 6 stycznia 1891.

Generałowie zakonu[edytuj | edytuj kod]

Założyciele Zakonu Zmartwychwstańców: Bohdan Jański, ks. Hieronim Kajsiewicz, ks. Piotr Semenenko, ks. Józef Hube, ks. Karol Kaczanowski

Ks. Piotr Semenenko był pierwszym przełożonym generalnym zakonu, kolejnymi generałami zakonu Zmartwychwstańców byli:

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Celem Zgromadzenia jest rechrystianizacja Europy i stworzenie chrześcijańskiego systemu społecznego i odrodzenia społeczeństwa, a przede wszystkim uświadamianie sobie i innym potrzeby osobistego „zmartwychwstania” i wspomagania społeczeństwa w tym samym dążeniu. Zmartwychwstańcy zajmują się przede wszystkim pracą w parafiach oraz wychowaniem, pod hasłem Prawdą i Miłością. Propagują osiągnięcie tych celów przez dynamiczne przeżywanie osobistych nawróceń trwających całe życie.

Zmartwychwstańcy prowadzą działalność misyjną, seminaria, wspólnoty, wydawnictwa, internaty i bursy akademickie. Prowadzą swą misję w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i w Australii.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon zakonów w Polsce, Bogumił Łoziński, Warszawa 1998

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]