Ostriw Zmijinyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zmijnyj Ostriw)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostriw Zmijinyj
Insula Șerpilor
Kontynent Europa
Państwo  Ukraina
Akwen Morze Czarne
Powierzchnia 0,205 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

100
487,8 os./km²
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Ostriw ZmijinyjInsula Șerpilor
Ostriw Zmijinyj
Insula Șerpilor
Ziemia 45°15′18″N 30°12′15″E/45,255000 30,204167Na mapach: 45°15′18″N 30°12′15″E/45,255000 30,204167
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ostriw Zmijinyj (Wyspa Węży; ukr. острів Зміїний; rum. Insula Șerpilor; starożytna Λευκή, Leuke) – ukraińska wyspa na Morzu Czarnym, leżąca na ukraińskich wodach terytorialnych. Do 1948 wyspa należała do Rumunii. Władze tego kraju zrzekły się jednak własności na rzecz Związku Radzieckiego. Po upadku ZSRR wyspa formalnie stała się własnością Ukrainy.

Leży 35 km na wschód od delty Dunaju. Ma 690 m długości i 560 m szerokości, jej powierzchnia wynosi 0,205 km². Najwyżej położony punkt wznosi się 41,3 m n.p.m. W starożytności nazywana była przez Greków Leuke (dosł. Białą Wyspą) i uważana za miejsce, w którym Achilles wiódł szczęśliwe życie pośmiertne z poślubioną sobie Heleną (w innej wersji Medeą lub Ifigenią) oraz towarzyszami broni[1][2].

Od 2004 Ukraina toczyła spór o wyspę z Rumunią przed Międzynarodowym Trybunałem w Hadze, powodem były złoża gazu i ropy naftowej. W lutym 2009 Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze uznał, że wyspa znajduje się zbyt daleko od brzegu, by służyć za punkt odniesienia do wyznaczenia granic w obrębie szelfu kontynentalnego. Ukraina otrzymała 20,66% spornego terenu na szelfie, tj. 2 479,2 km². Na wyspie przebywa ciągle ok. 100 osób: naukowcy, żołnierze ochrony pogranicza wraz z rodzinami i obsługa latarni morskiej.

Przypisy

  1. Mała encyklopedia kultury antycznej. red. Zdzisław Piszczek. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 414. ISBN 83-01-03529-3.
  2. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 208. ISBN 978-83-04-04673-3.