Znak liczby
Znak liczby – właściwość liczby rzeczywistej określająca jej relację względem liczby 0. Liczba może mieć jeden z trzech znaków:
- dodatni (liczba większa od 0)
- zero
- ujemny (liczba mniejsza od 0)
Liczbę rzeczywistą o dodatnim znaku nazywa się liczbą dodatnią, o ujemnym znaku liczbą ujemną. Liczbę rzeczywistą nie będącą ujemną (większą lub równą 0) nazywa się nieujemną, a liczbę nie będącą dodatnią (mniejszą lub równą 0) nazywa się niedodatnią.
Znak liczby zaznacza się przed daną liczbą jako + albo −, np. −124,5.
Znak + często jest pomijany w zapisie.
[edytuj] Ciało uporządkowane
Fakt, że liczby rzeczywiste mają określony znak, wynika z tego, że
jest ciałem uporządkowanym, tzn.
jest ciałem a
jest porządkiem liniowym zgodnym z operacjami algebraicznymi w tym sensie że
- jeśli
to 
- jeśli
i
to 
Należy zwrócić uwagę, że z pierwszej własności powyżej wynika, iż aby zdefiniować porządek ciała uporządkowanego wystarczy wskazać, które elementy tego ciała są dodatnie, czyli większe od 0 (elementu neutralnego dodawania w ciele).
Przez analogię do terminologii stosowanej w liczbach rzeczywistych, dla dowolnego ciała uporządkowanego
elementy
które są większe od 0 nazywamy elementami dodatnimi.
[edytuj] Liczby zespolone
Można zapytać, dlaczego nie określamy znaku liczby zespolonej o niezerowej części urojonej (na przykład liczby
). Powodem tego jest fakt, iż nie istnieje żaden porządek liniowy
w
który zgadzałby się ze strukturą algebraiczną ciała liczb zespolonych. Istotnie, w ciele uporządkowanym kwadrat każdego elementu jest nieujemny, więc też
oraz
. Teraz zauważmy, że
(gdzie
jest jednostką urojoną).
Funkcja signum jest jednak określona dla każdej liczby zespolonej.
to 
i
to 