Znak menniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Znak menniczy – oznaczenie mennicy, w której została wybita moneta, jej pracowników – mincmistrzów, mincerzy i probierzy lub urzędników odpowiadających za skarb państwa. Znak wyrażany najczęściej w postaci jednej lub kilku liter umieszczanych na monecie, a także znak figuralny.

Polska[edytuj | edytuj kod]

Uchwała sejmu warszawskiego z roku 1598 zakazała umieszczania na monetach herbów i znaków, poza znakami podskarbich. [potrzebne źródło]

Mennice oznaczano wyłącznie pierwszą literą nazwy miasta, w którym się znajdowała. Na monetach wybitych widnieje:

Oraz:

  • WM lub MW- mennica warszawska (lata 1792-1795)
  • MW – mennica warszawska (lata 1834-1850)
  • B.M. (od rosyjskiego – Варшавскaя Moneta, czytaj warszawskaja monieta) – znak mennicy warszawskiej (lata 1850-1864)
  • znak podobny do strzały, pochodzący z herbu Kościesza (lata 1925-1939)
  • monogram "mw" (od roku 1965).

W numizmatyce polskie monety nie posiadające znaku menniczego oznaczane są jako 'b.z.' lub 'b.z.m.'

Kraje niemieckie[edytuj | edytuj kod]

W okresie cesarstwa znak menniczy umieszczano najczęściej po obu stronach ogona orła niemieckiego (dwie takie same literki np. D D). Wyjątek stanowi tu 1/2 marki (od 1877), gdzie znak ten występował jako pojedyncza litera pod wieńcem oraz 25 fenigów, gdzie umieszczono go poniżej nominału. Natomiast monety 10 fenigów z lat 1917-1922 znaku menniczego w ogóle nie posiadają.

Rosja i ZSRR[edytuj | edytuj kod]

Na monetach Imperium Rosyjskiego najczęściej występują:

Rzadziej spotkać można takie znaki mennicze jak IM, KM, SM, SPM. W okresie ZSRR monety znaków menniczych nie posiadały, z wyjatkiem emisji obiegowych z roku 1991 i części kolekcjonerskich z lat 1988-1991) oraz okolicznościowych rubli z lat 1977-1980 (olimpiada w Moskwie). Były to:

  • L / monogram LM – Leningrad,
  • M / monogram MM – Moskwa.

Część późniejszych monet także posiada powyższe znaki mennicze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Kowalski, Vademecum kolekcjonera monet i banknotów. Wrocław, 1988. ISBN 83-04-02598-1
  • Tadeusz Kałkowski, Tysiąc lat monety polskiej. Kraków, 1974.
  • Dariusz Ejzenhart, Herby i znaki mennicze na trojakach polskich. Wrocław, 2008. ISBN 978-83-926876-0-3