Znamiona śmierci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Znamiona śmierci – zmiany w organizmie występujące po zgonie człowieka, pojawiające się z chwilą ustania krążenia. Poszczególne znamiona występują w różnym czasie i z różną szybkością ewoluują, ale łączy je to, że całkowicie wykształcają się w pierwszych 12 godzinach po zgonie, dlatego są nazywane wczesnymi cechami śmierci.

Znamiona śmierci:

  1. Plamy opadowe (livores mortis) – 3 - 10 godzin po śmierci.
  2. Stężenie pośmiertne (rigor mortis) – 8 godzin po śmierci stężenie wszystkich mięśni, czwartego dnia ustępuje.
  3. Oziębienie zwłok (algor mortis) – zależy od temperatury otoczenia, ubrania, tuszy.
  4. Rozkład pośmiertny (putrefactio)
  5. Zmiany w oku – w chwili śmierci źrenice są rozszerzone, nie reagują na bodźce świetlne. Po śmierci rogówka i spojówka matowieją, gałka oczna wiotczeje i zapada się do oczodołu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Jaklińki, J.S. Kobiela, K. Jaegermann, Z. Marek, Z. Tomaszewska, B. Turowska, Medycyna sądowa, Warszawa, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, str. 23, 1983

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.