Zofia (hrabina Wesseksu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia
Jej Królewska Wysokość hrabina Wesseksu
Sophie, grevinna av Wessex.jpg
Coat of Arms of Sophie, Countess of Wessex.svg
Hrabina Wesseksu
Okres panowania od 19 czerwca 1999
Żona Edwarda, hrabiego Wesseksu
Dane biograficzne
Dynastia Windsorowie
(Wettynowie – Saksonia-Coburg-Gotha)
Urodzona 20 stycznia 1965
w Oksfordzie
Ojciec Christopher Rhys-Jones
Matka Mary Rhys-Jones
Mąż książę Edward
Dzieci Louise, James
Odznaczenia
Dama Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii (Wielka Brytania) Dama Krzyża Wielkiego Orderu Imperium Brytyjskiego Dama Orderu Szpitala św. Jana z Jerozolimy (Wspólnota Narodów) Order Domu Panującego królowej Elżbiety II (Wielka Brytania) Medal Złotego Jubileuszu królowej Elżbiety II Medal Diamentowego Jubileuszu królowej Elżbiety II Medal Pamiątkowy 100-lecia Saskatchewanu (Kanada)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Zofia, hrabina Wesseksu, urodzona jako Sophie Helen Rhys-Jones (ur. 20 stycznia 1965 w Oksfordzie) – członkini Brytyjskiej Rodziny Królewskiej jako żona Edwarda, hrabiego Wesseksu, trzeciego syna królowej Wielkiej Brytanii, Elżbiety II i Filipa, księcia Edynburga.

Pochodzenie i rodzina[edytuj | edytuj kod]

Herby Sophie
Herb Zofii Rhys-Jones (do 1999)
Herb Zofii Rhys-Jones (do 1999)

Zofia Helena Rhys-Jones urodziła się 20 stycznia 1965 w szpitalu Radcliffe Infirmary w centralnym Oksfordzie, jako córka Christophera Bournesa Rhys-Jonesa, sprzedawcy samochodów oraz jego żony, Mary Rhys-Jones (z d. O'Sullivan)[1], z zawodu sekretarki. Zofia ma jednego brata, Davida.

29 sierpnia 2005 biuro prasowe pałacu Buckingham poinformowało o śmierci matki hrabiny Wesseksu. Mary Rhys-Jones zmarła w obecności córki po krótkiej chorobie.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na przeprowadzkę rodziny, Zofia rozpoczęła naukę w hrabstwie Kent. Najpierw uczęszczała do Dulwich College Preparatory School w Cranbrook, a następnie do żeńskiej szkoły Kent College School for Girls w Pembury. Edukację zakończyła w West Kent College w Tonbridge.

W trakcie nauki Zofia brała udział w wielu zawodach sportowych, reprezentując szkołę w takich dyscyplinach jak siatkówka, hokej na trawie, gimnastyka czy pływanie. Przyszła księżna wykazywała również zainteresowanie baletem i grą aktorską.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły Zofia rozpoczęła pracę w branży public relations. Przez pięć lat pracowała w londyńskim Capital Radio w dziale promocji, a także w The Quentin Bell Organisation oraz MacLaurin Communications & Media. W 1996 Zofia założyła własną firmę – RJH Public Relations, którą prowadziła wspólnie z partnerem biznesowym przez ponad pięć lat. W marcu 2002 zrezygnowała ze stanowiska prezesa agencji, by poświęcić się obowiązkom królewskim. Firma przestała istnieć w 2006.

Znajomość z księciem Edwardem[edytuj | edytuj kod]

Zofia poznała Edwarda latem 1993 podczas turnieju tenisowego Real Tennis Challenge w Hampton Court.

Zaręczyny[edytuj | edytuj kod]

Zaręczyny Zofii Rhys-Jones i księcia Edwarda ogłoszone zostały 6 stycznia 1999. Książę, uzyskawszy uprzednio zgodę ojca swej partnerki, zwołał konferencję, na której ogłosił decyzję. Para zaręczyła się w święta Bożego Narodzenia 1998.

Zofia otrzymała pierścionek zaręczynowy, którego wartość szacuje się na 170 000 $. Biżuteria została wykonana przez firmę jubilerską Asprey & Garrard, posiadającą królewski liwerant[2][3]. W przeciwieństwie do pierścionków zaręczynowych księżnej Diany z 1981 i księżnej Sary z 1986, pierścionek Zofii nie ma kolorowego kamienia szlachetnego, posiada jedynie brylanty.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Księżna Sophie z małżonkiem, 2010
Brytyjska rodzina królewska
Badge of the House of Windsor.svg

JKM królowa Elżbieta II i JKW książę Edynburga


19 czerwca 1999 w kaplicy św. Jerzego na zamku w Windsorze Zofia Rhys-Jones poślubiła księcia Edwarda, trzeciego syna Elżbiety II. W przeciwieństwie do poprzednich królewskich ślubów, zaślubiny miały charakter prywatny, a udział w nich wzięła wyłącznie rodzina i przyjaciele.

Z okazji ślubu, królowa Elżbieta II nadała Edwardowi tytuł „hrabiego Wesseksu” (ang. Earl of Wessex). W związku z tym Zofia otrzymała tytuł „hrabiny Wesseksu” (ang. Countess of Wessex).

Decyzja o zorganizowaniu stosunkowo skromnej ceremonii poza Londynem była spowodowana doświadczeniami rozwodowymi Rodziny Królewskiej, w której troje z czworga dzieci pary królewskiej się rozwiodło, a liczne skandale i tragiczna śmierć księżnej Diany doprowadziły do kryzysu monarchii w 1997.

Ślub Zofii i Edwarda położył kres spekulacjom o rzekomym homoseksualizmie pana młodego[4]. Pomimo oficjalnego zaprzeczenia księcia w 1990, prasa bulwarowa nadal interesowała się życiem prywatnym Edwarda, podkreślając jego brak większego zainteresowania kobietami.

Po ślubie para zamieszkała w Bagshot Park w hrabstwie Surrey, posiadłości należącej niegdyś do Artura, księcia Connaught, syna królowej Wiktorii.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

W 2001 hrabina Wesseksu została odwieziona do szpitala King Edward VII Hospital w Londynie. Okazało się, że była w ciąży, która zakończyła się poronieniem.

Obecnie para ma dwoje dzieci:

  • Ludwikę (ur. 8 listopada 2003)
  • Jakuba (ur. 17 grudnia 2007), wicehrabiego Severn

Zgodnie z życzeniem Zofii i Edwarda, ich dzieci są tytułowane w sposób należny potomstwu hrabiego, mimo że, jako wnukom monarchy po mieczu, należy im się predykat „Ich Królewskich Wysokości” oraz tytuły „książąt Wielkiej Brytanii”.

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

  • 20 stycznia 1965 – 19 czerwca 1999: Panna Zofia Helena Rhys-Jones (Miss Sophie Helen Rhys-Jones)
  • Od 19 czerwca 1999: Jej Królewska Wysokość Hrabina Wesseksu (Her Royal Highness, The Countess of Wessex)
    • Pełny tytuł królewski: Jej Królewska Wysokość Księżna Edwardowa Antonowa Ryszardowa Ludwikowa, Hrabina Wesseksu, Wicehrabina Severnu (Her Royal Highness The Princess Edward Antony Richard Louis, Countess of Wessex, Viscountess Severn).

Przypisy

  1. Countess of Wessex's mother dies (ang.). BBC, 29 sierpnia 2005. [dostęp 27 maja 2011].
  2. Garrard (ang.). garrard.com, 2012. [dostęp 15 grudnia 2012].
  3. Alex Jackson-Proes: Asprey & Garrard to separate (ang.). „The Telegraph”, 5 września 2001. [dostęp 15 grudnia 2012].
  4. Edward's search for love (ang.). BBC, 6 stycznia 1999. [dostęp 27 maja 2011].