Zofia Charlotta Hanowerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Zofia Charlotta Hanowerska
królowa Prus, elektorowa Brandenburgii
Zofia Charlotta, królowa Prus
Królowa Prus
Okres panowania od 1701
do 1705
Żona Fryderyk I Pruski
Następczyni Zofia Dorota Hanowerska
Dane biograficzne
Dynastia hanowerska
Urodzona 30 października 1668
Bad Iburg
Zmarła 1 lutego 1705
Hanower
Ojciec Ernest August
Matka Zofia Dorota Wittelsbach
Mąż Fryderyk I Pruski
Dzieci Fryderyk August
Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern
Sarkofag Zofii Charlotty w krypcie pod Katedrą Berlińską

Zofia Charlotta Hanowerska (ur. 30 października 1668 w zamku Iburg, Bad Iburg; zm. 1 lutego 1705 w Hanowerze) – królowa Prus, elektorowa Brandenburgii.

[edytuj] Życie

Zofia Charlotta była jedyną córką Ernesta Augusta, elektora Hanoweru, i jego żony, Zofii Wittelsbach. Jej starszy brat Jerzy Ludwik został królem Wielkiej Brytanii w 1714, jako król Jerzy I. Mówiło się iż Zofia Charlotta mogłaby poślubić owdowiałego Ludwika XIV.

8 października 1684 roku wyszła za mąż za Fryderyka I Hohenzollerna i 1701 otrzymała tytuł królowej Prus. Małżeństwo Zofii nie było zbytnio szczęśliwe. Królowa dała mężowi co najmniej dwóch synów, z których tylko jeden dożył wieku dorosłego:

Zofia Charlotta jest głównie znana poprzez swoją przyjaźń i korespondencje z Gottfriedem Wilhelmem Leibnizem, którego stała się zdeklarowaną uczennicą. Leibniz był przyjacielem i guwernerem jej matki. Królowa Prus mówiła płynnie po francusku, angielsku i włosku.

Zofia Charlotta zmarła na zapalenie płuc 1 lutego 1705 roku.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach