Zofia Daszyńska-Golińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zofia Emilia Daszyńska-Golińska
Portret Zofii Daszyńskiej-Golińskiej cut.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1866
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 lutego 1934
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Zofia Emilia Daszyńska-Golińska w Wikiźródłach

Zofia Emilia Daszyńska-Golińska de domo Poznańska, ps. Jaskółka, Z.D., Z.D.-G. (ur. 6 sierpnia 1866 w Warszawie, zm. 19 lutego 1934 tamże) – polska ekonomistka, historyczka gospodarki, socjolożka i działaczka społeczna, polityk socjalistyczna, senator II kadencji w II RP i feministka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. Ukończyła gimnazjum rządowe w Warszawie (ostatnie lata w Lublinie). Ukończyła ekonomię na Uniwersytecie w Zurychu, gdzie jako pierwszej kobiecie pozwolono jej obronić doktorat w 1891, potem przez rok studiowała w Wiedniu. Po paroletniej przerwie w studiach wyjechała do Niemiec i pracowała na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Jednocześnie w latach 1892–1894 wykładała na Uniwersytecie Latającym. Początkowo zafascynowana marksizmem, z czasem stała się zwolenniczką kooperatywizmu. Choć jej domeną była ekonomia, interesowały ją taternictwo i archeologia. Brała też aktywny udział w działalności społecznej, szczególnie silnie angażując się w walkę z alkoholizmem oraz walcząc o równouprawnienie kobiet. Po powrocie z Niemiec zamieszkała w Krakowie.

Do początku I wojny światowej wykładała na Uniwersytecie Ludowym im. A. Mickiewicza w Krakowie, w Szkole Gospodarstwa Domowego we Lwowie oraz na Kursach Baranieckiego w Krakowie. Od 1919 profesor Wolnej Wszechnicy Polskiej. W pracach naukowych zajmowała się głównie historią gospodarczą, historią myśli ekonomicznej, demografią i socjologią pracy. Była członkinią Klubu Politycznego Kobiet Postępowych[1].

W latach 1918–1921 pracowała w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. W latach 1928–1930 była senatorką RP II kadencji z listy BBWR, gdzie pracowała zwłaszcza w komisjach zajmujących się polityka społeczną.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był poznany na studiach w Zurychu Feliks Daszyński (1863–1890) publicysta i działacz socjalistyczny, brat Ignacego Daszyńskiego. Drugi raz wyszła za mąż w 1896 za Stanisława Golińskiego (1868–1931).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Znana z ciętego języka, np. podczas kongresu przeciwalkoholowego w Sztokholmie w 1907 stwierdziła, że brutalność Niemców wobec Polaków, jest spowodowana żłopaniem przez nich piwa, co wywołało protesty niemieckich delegatów.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Zofia Daszyńska-Golińska, Szkice metodologiczne (1892),
  • Zofia Daszyńska, Zarys ekonomii społecznej (1898)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Przełom w socjalizmie (1900)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Głos kobiet w kwestyi kobiecej – rozdział Kobieta obywatelka (1903)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Ekonomia społeczna t. 1–2 (1906-1907)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Praca oświatowa jej zadania, metody, organizacja – rozdziały Domy ludowe i Walka z alkoholizmem w służbie oświaty i etyki (1913)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Ekonomiści Polscy, t. 1–11 (1911-1918)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Zagadnienia polityki populacyjnej (1927)
  • Zofia Daszyńska-Golińska, Polityka społeczna (1933)
  • Redakcja, Golińska Zofia, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. T8, Wrocław-Kraków-Warszawa 1959–1960, s. 223–225
  • Życiorysy zasłużonych kobiet. Dr Zofia Daszyńska – Golińska pionierka wiedzy gospodarczo – społecznej w Polsce. Notatki autobiograficzne, Kraków 1932

Przypisy

  1. Dobrochna Kałwa, Model kobiety aktywnej na tle sporów światopoglądowych. Ruch feministyczny w dwudziestoleciu międzywojennym, [w:] Anna Żarnowska i Andrzej Szwarc (red.), Równe prawa i nierówne szanse. Kobiety w Polsce międzywojennej, wydawnictwo DiG, Warszawa 2000, s. 148, ISBN 83-7181-023-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]