Zofia Kulik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Kulik
Imiona i nazwisko Zofia Kulik
Data i miejsce urodzenia 1947, Wrocław
Narodowość Polka
Dziedzina sztuki fotografia, instalacja, performance
z cyklu „Archiwum gestów” (Zachęta, Warszawa)
Czarny tiul z cyklu „Bramy” (Muzeum Sztuki w Łodzi)
Płatki I, 1995 (Muzeum Sztuki w Łodzi)

Zofia Kulik (ur. 14 września 1947 we Wrocławiu) – polska rzeźbiarka, autorka fotografii, artystka performance.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie w roku 1971. Prezentacja pracy dyplomowej Kulik polegała na symultanicznym pokazie ok. 500 przezroczy rzutowanych na otaczające widza z trzech stron trzy ekrany. Obok ekranów stał wykonany z utwardzanych tkanin posąg Mojżesza Michała Anioła. Był on szmacianą kopią marmurowej kopii tegoż posągu stojącego w holu warszawskiej ASP. Kolorowy Mojżesz był ostatnią fazą całorocznego procesu dokumentowania i działania.

W latach 70. i 80. pracowała z Przemysławem Kwiekiem w duecie KwieKulik – wówczas zajmowała się głownie działalnością performance.[1] Praca dyplomowa Kwieka składała się z projekcji diapozytywów i filmów 8mm, na których ukazany został proces jako dzieło. W latach 70. w swojej sztuce rozwijała koncepcję formy otwartej Oskara Hansena.

Artystka zajmuje się tematyką władzy, totalitaryzmu, relacji gender. W swoim podwarszawskim domu zgromadziła archiwum materiałów dotyczących polskiej neoawangardy. W latach 70. XX wieku była związana z Galerią Repassage.

Od połowy lat 80. tworzy fotokolaże – kolekcje fotograficznych odwzorowań gestów powstające w wyniku wielokrotnego, punktowego naświetlania materiału fotograficznego i rzutowania na niego poszczególnych elementów układu. Unieruchomienie gestów na fotografiach skutkuje wrażeniem pozbawienia fotografowanej postaci indywidualności lub kontroli. Do licznych fotokolaży Zofii Kulik pozował artysta Zbigniew Libera.[2]

W 1996 roku Zofia Kulik otrzymała Paszport Polityki. W 1997 reprezentowała Polskę na Biennale w Wenecji. Prace artystki znajdują się m.in. w kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi.

Wybrane wystawy[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 – Düsseldorf, Free International University
  • 1989 – Warszawa: Wizualne idiomy socwiecza, Mała Galeria ZPAF
  • 1991 – Amsterdam: Wanderlieder, Stedelijk Museum
  • 1992 – Bolzano: Frontiera 1/92
  • 1994 – Bonn: Europa, Europa
  • 1995 – Korea: Kwangju Biennale
  • 1997 – Wenecja: XLVII Biennale Sztuki
  • 1998 – Poznań: retrospektywna wystawa Od Syberii do Cyberii (tamże m.in. I dom, i muzeum)
  • 2000 – Paryż: l'Autre Moitie de l'Europe, Galerie Nationale du Jeu de Paume
  • 2004 – Warszawa: Autoportrety i ogród, Galeria Le Guern
  • 2004 – Warszawa: Od Syberii do Cyberii, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Lubiak: Abecadło Muzeum Sztuki. Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi, 2010. ISBN 978-83-87937-85-0.
  2. Karol Sienkiewicz: Zofia Kulik (pol.). Culture.pl. [dostęp 2015-04-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Truszkowski, Sztuka krytyczna w Polsce. Część 1: Kwiek. Kulik. KwieKulik. 1967–1998, wyd. Galeria Arsenał, Poznań 1999
  • Jerzy Truszkowski, Artyści radykalni, wyd. Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 2004
  • Ewa Toniak, Olbrzymki. Kobiety i socrealizm, wyd. Korporacja Ha!art, Kraków 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]